میرحسین موسوی: سرنوشت اقتدارگرایان جهان، شبیه هم است
|
 |
بامدادخبر:
میرحسین موسوی در دیدار با جمعی از استادان عضو انجمن اسلامی مدرسین گفت: «سرنوشت اقتدارگرایان در سراسر جهان شبیه هم است و روشهای آنها مشابه یکدیگر است.»
نخستوزیر پیشین ایران با اشاره به حمله هماهنگ به علوم انسانی در دانشگاههای کشور گفت: «من با دیدن این حملات، یاد تجربه بسیار تلخ و هشداردهندهی حکومت شوروی سابق و دیگر حکومتهای توتالیتراروپای شرقی میافتم. آنها از زمان استالین به بعد علوم اجتماعی را علومی برآمده از جوامع سرمایهداری و بورژوازی میدانستند و به همین دلیل تدریس آن را جز در مواردی اندک ممنوع کرده بودند. تحریم و محدودیت این رشتهها چشم آنها را روی روند تغییرات سریع جهان و جامعه خودشان بست و انعطاف پذیری نظامشان را در مقابل تحولات اجتماعی کشورهای خود و جهان از بین برد و باید یکی از دلایل سقوط این نظامها را نبود دانشمندان و نظریهپردازان خبره در علوم انسانی دانست.»
پیش از این آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضاییه و برخی دیگر از مقامات حکومتی از گسترش علوم انسانی و تعداد دانشجویان این رشتهها انتقاد کرده بودند. آنها علومی نظیر جامعهشناسی، روانشناسی و مردمشناسی را برای جمهوری اسلامی مضر خواندهاند.
موسوی در این زمینه تصریح کرد: «آنچه از سخنان شهیدان بهشتی و مطهری بر میآید اعتقاد به فضای باز علمی در این زمینه بود و حتی شهیدمطهری میگفت که مارکسیسم را باید استادان معتقد به مارکسیسم در دانشگاه تدریس کنند.»
موسوی در این نشست، همچنین به شدت به شیوع خرافات و گسترش دروغ سازمانیافته حکومتی انتقاد کرد و و آن را پدیدهای شوم خواند.
نامزد معترض به نتایج انتخابات ریاست جمهوری، ضمن شادباش به حاضران به مناسبت فرارسیدن نیمه شعبان، زادروز امام دوازدهم شیعیان، به ادعاهای حامیان دولت مبنی توجیه مشکلات از سوی امام زمان پرداخت. به گفته وی یکی از امامان جمعه مدعی شده است که امام زمان پیشتیبان تصیفههای شورای نگهبان در زمان انتخابات بوده است.
وی با کنایه به این ادعا گفت: «البته ما منتظر هستیم که ببینیم ایشان چگونه از رضایت امام زمان از تصفیه و ستمهایی که به کاندیداها در طول نظارت استصوابی وارد شده اطمینان حاصل کردهاند.»
موسوی با مقایسهای تاریخی به حذف تصاویر تروتسکی از کتابهای تاریخ در شوروی سابق و تصفیههای صورت گرفته در رژیم استالینیستی اشاره کرد و اظهار داشت: «متاسفانه امروز در ایران نیز همان روشهای اقتدارگرایانه دیروز در جعل و دستکاری تاریخ و واقعیتها دیده میشود. این مساله امروز فقط به تاریخ انقلاب اختصاص ندارد. شما امروز به سخنان دولتیان گوش کنید. به نظر میرسد که کشور ما کمترین نرخ تورم را دارد و یا رشد بیکاری به حداقل خود رسیده و یا آنکه کشور ما بیشترین سرمایههای اقتصادی جهان را جذب میکند و گویی سرمایهگذاران پشت دروازه کشور صف کشیدهاند تا اجازه شرکت در سرمایهگذاریها را بگیرند.»
وی افزود: «دروغگویی تا آنجا پیش رفته که میگویند مردم ما آزادترین کشور دنیا هستند. به نظر من باید تامل کنیم. آنها میدانند دروغ میگویند و یا حافظهشان دچار اختلال شده است. همین عکسی را که اخیرا از سحرخیز چاپ شده، ببینید و یا خبر محکومیت آن خانم محترمی که جرمش فقط این بوده که شاهد زیر گرفتن یک شهروند توسط اتومبیل بوده، کافی است که بفهمیم حکومت به کجا رسیده است. جالب است که خواهر ایشان نیز فقط به خاطر تسلیت گفتن به خانواده یکی از شهدای عاشورا، محکوم به شش سال زندان شده است. آنگاه با وجود این موارد و صدها مورد مشابه باز هم میگویند که ما آزادترین ملت جهان شمرده میشویم.»
موسوی با بیان این اینکه همه باید بدانند گسترش دروغ با این ابعاد میتواند یکی از علایم زوال یک نظام محسوب شود، افزود: «دروغ سازمان یافته مشرعیت زداست و ما امروز با دروغ سازمان یافته روبرو هستیم و رسانههای مجازی سبز باید حداکثر تلاش خود را در زمینه بر ملا کردن ابعاد این پدیده شوم و رو به گسترش به کار گیرند؛ هنرمندان نیز همانگونه که با خلق پوستر جاودانه “دروغ ممنوع” موجی از حساسیت نسبت به دروغ را ایجاد کردند، امروز نیز از طریق تولید کلیپها و کاریکاتورها و پوسترها و سایر روشها باید با این پدیده شوم مقابله کنند.»
موسوی در بخش دیگری از سخنان خود، ضمن محکوم کردن حمله تروریستی در زاهدان «ریشهکن کردن تروریسم را در گرو توسعهی همراه با عدالت» دانست. وی افزود: «یک کشور ۷۰ میلیونی صاحب تمدن و بزرگ را ۷۰ میلیون مردم آن کشور اعم از بلوچ، سیستانی، کرد و فارس و ترک و عرب میتوانند اداره کنند و نه چند نفر! آن هم در فضای آمیخته با دروغ، سرکوب و بستن دهانها و تعطیلی روزنامهها و پرکردن زندانها.»
موسوی در پایان گفت: «انشالله تحقق وعدههای حضرت حق را خواهیم دید که آنچه به نفع مردم است سرانجام باقی خواهد ماند. باید بدانیم که دروغ و ظلم رفتنی است.»
