بامداد خبر

نامه جعفر پناهی به فستیوال فیلم ونیز: آزاد نيستم که از کشورم خارج شوم

Thu, 02 Sep 2010 17:26:38 +0330

بامدادخبر: جعفر پناهی، کارگردان سرشناس سينما، روز چهارشنبه در بیانیه‌ای گفته است که از خروج وی از ايران برای شرکت در فستيوال فيلم ونيز، جلوگيری شده است. این بیانیه قبل ازنمایش فيلم کوتاه «آکاردئون» ساخته جعفر پناهی در فستيوال ونيز قرائت شده است. به گزارش رويترز، جعفر پناهی در این بیانیه خطاب به «فستيوال ونيز» تصريح کرده است که طی پنج سال گذشته ساخت فيلم‌های او به طور رسمی ممنوع شده است. آقای پناهی نوشته است: «به رغم آزادی (از زندان)، من همچنان آزاد نيستم که از کشور خارج شده و در فستيوال‌های فيلم شرکت کنم». جعفر پناهی اضافه کرده است: «وقتی به يک فيلمساز اجازه داده نمی شود که فيلم بسازد، به مثابه اين است که فکر او همچنان در زندان است. ممکن است او در سلول کوچکی در حبس نباشد، بلکه او در زندان بسيار بزرگتری سرگردان است.» جعفر پناهی در بخشی از نامه خود از تلاش‌های سينماگران در حمايت از آزادی وی، به ويژه در جريان فستيوال کن، تشکر کرده است. جعفر پناهی گفته است: «فکر می‌کنم همه اين حمايت‌ها از طرف کسانی بود که به سينما و آزادی بيان فيلمساز اعتقاد راسخ داشتند. اميدوار باشيم که روزی همه دولت‌ها در جهان نيز به چنين باوری برسند.» قرار بود که همزمان با نمايش فيلم «آکاردئون» جعفر پناهی جعفر پناهی نيز در ونيز حضور داشته باشد. جورجيو جوزتی، نماينده ارشد بخش «روز مؤلفان» جشنواره ونیز ، پیشتر در مورد حضور پناهی در جشنواره گفته بود: «عميقاً اميدوارم که آقای پناهی بتواند در ونيز در کنار ما باشد تا ۱۰ سال پس از زمانی که به خاطر فيلم دايره برنده شير طلايی شد، به حق و کمال از جانب آنانی که به سينما عشق می‌ورزند، مورد تحسين واقع شود». «آکاردئون» بخش مختصری از فيلم بلند در دست ساخت آقای پناهی به نام «آنگاه و اکنون؛ ورای مرز‌ها و تفاوت‌ها» است که بر اساس اصل ۱۸ اعلاميه جهانی حقوق بشر که آزادی انديشه، فکر و مذهب را حق هر فرد می‌داند، ساخته شده است. جعفر پناهی در «آکاردئون» دو نوازنده دوره‌گرد در تهران را به تصوير می‌کشد که بر حسب اتفاق آکاردئون خود را گم می‌کنند. جعفر پناهی مهرماه سال ۸۸ قرار بود به پاریس سفرکند اما از خروج او از ايران جلوگيری و گذرنامه وی توقیف شد. جعفر پناهی برنده شير طلايی جشنواره ونيز سال ۲۰۰۰، دهم اسفندماه سال گذشته در منزلش در تهران بازداشت و پس از ۸۸ روز بازداشت در زندان اوين، با قرار وثیقه دویست میلیون تومانی آزاد شد. بازداشت این کارگردان سرشناس، اعتراض‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از ايران به دنبال داشت. منبع: رادیوفردا

عليرضا رجايی در گفتگو با «بامدادخبر»: ديكتاتوری‌های ايران تا سرحد مرگ از خود جان‌سختی نشان می‌دهند

Sat, 28 Aug 2010 21:15:08 +0330

بامدادخبر - یوحنا نجدی: دكتر علیرضا رجایی شاید نادر فعال سیاسی و تحلیلگری است كه اگرچه هیچگاه نماینده مجلس شورای اسلامی‌نشد اما نامش با مجلس گره خورده است؛ از آن زمان كه شورای نگهبان با ابطال غیرقانونی و توجیه‌ناپذیر بیش از ششصدهزار رأی مردم تهران، از حضور این فعال ملی-مذهبی در مجلس اصلاحات، مجلس ششم، جلوگیری كرد. ماجرایی كه «شكایت بی‌سرانجام» معاون سیاسی وقت وزارت كشور از دبیر شورای نگهبان را به همراه داشت. وضعیت كنونی جنبش سبز، اختلاف میان اصولگرایان و چشم‌انداز پیش روی فرایند دموكراتیزاسیون در ایران را با علیرضا رجایی، دكترای علوم سیاسی، روزنامه نگار و فعال ملی-مذهبی در میان نهادیم. وی، صبور و امیدوار، ایران را كلید دموكراسی در خاورمیانه می‌داند. این صبوری البته به دیدگاه سیاسی دكتر رجایی محدود نیست، آنچنان‌كه تلفن‌های پی‌درپی من برای انجام مصاحبه را همواره متین و صبورانه پاسخ گفت. جناب آقای دكتر علیرضا رجایی؛ با تشكر از وقتی كه در اختیار ما قرار دادید، اجازه بدهید خیلی سریع به سراغ اصل مسئله برویم و آن‌هم اینكه به نظر شما، جنبش سبز هم‌اینك متوقف شده، نهفته شده یا همچنان با همان شدت و حدت استوار مانده است؟ جنبش سبز، یک جنبش اعتراضی-انتقادی است. بخش اعتراضی آن، حدود هشت ماه فعالانه در خیابانها و به مناسبتهای مختلف بروز داشت که پس از سرکوب‌های همه‌جانبه جناح حاکم، بیشتر در اشکال انتقادی آن استمرار دارد. در واقع آنچه امروزه جنبش سبز می‌نامیم، عصاره انتقادی همه جناح‌ها یا جریان‌های بیرون از حاکمیت است که به روش مسالمت‌آمیز سیاست‌های جاری را نقد می‌کند. در واقع، برخلاف مواضع جناح حاكم که امور را رو به اعتلا می‌دانند، این جنبش و حامیان و رهبران آن مسیر موجود را رو به بن‌بست می‌بیند. بنابراین جنبش سبز حركتی خموده و ایستا نیست بلکه پویشی مستمر و ارگانیک از جامعه مدنی ایران است که در هر فرصتی، حتی در مهمترین نهادهای رسمی، به طور طبیعی بروز می‌یابد و هیچ کانون رسمی ‌و مشخصی هم برای آن وجود ندارد. بدین معنا، به جهت ارگانیک بودن این جنبش، محتوای آن نسبت به گذشته عمیق‌تر و برنده‌تر شده اما به جهت ظاهر، ابعاد خیابانی خود را از دست داده است. شما در گفتگویی با رادیو زمانه تاکید کرده بودید که جنبش از این پس باید منتظر فرصتی برای پیگیری مطالباتش باشد. به نظر شما با توجه به تجربه حاکمیت از اعتراض‌های سال گذشته، اساسا می‌توان به چنین فرصتی حداقل در آینده نزدیک امیدوار بود و حاکمیت چنین فرصتی به جنبش خواهد داد یا خیر؟ جناح حاکم، جنبش سبز را از ابتدا مسأله‌ای امنیتی تعریف کرده و همین آن را در گرداب برخوردهای کور فرو برد، که با وجود این همه سیاست‌های محدودکننده، هنوز و هر روز نسبت به اعاده یا اشکال جدید بروز و ظهور آن ابراز نگرانی می‌کند، بنابراین، نیرو و سرمایه عظیمی ‌برای آنچه میرحسین موسوی از آن با عنوان «جنگ با سایه‌ها»، نام برد به کار گرفته شده است که در عمل حاصلی به همراه نخواهد داشت. زیرا جنبش سبز نقیض نه سیاست‌ها، که بی‌سیاستی حاکم است و عجز و درماندگی در اداره بدیهی‌ترین امور از آن می‌بارد. به این جهت است که جنبش سبز را جنبش ارگانیك جامعه مدنی می‌نامیم و لاجرم هرگونه سرکوبی معطوف و محدود به افراد خواهد ماند و دامنه كلیت جنبش را در بر نخواهد گرفت. جنبه دیالکتیکی ماجرا در این است که جناح حاکم به جنبش فرصت نمی‌دهد و همین، عین فرصت دادن به جنبش برای تعمیق و گسترش است. در پایان عصر اصلاحات، بسیاری از نخبگان و روشنفكران هشدار می‌دادند كه شكست جنبش اصلاحات به جنبش‌های رادیكال‌تر و به عبارت بهتر، حداكثری‌تری منجر خواهد شد كه دیگر برخلاف جنبش اصلاحات، به اصلاحات تدریجی و پارلمانتاریستی پایبند نخواهد شد. با توجه به اینكه شما سالها از نزدیك با راس و بدنه جنبش اصلاحات در ارتباط بودید و یادداشت‌های متعددی در این‌باره منتشر كرده‌اید، به اعتقاد شما چه ارتباطی میان این دو جنبش می‌توان برقرار كرد؟ آیا معتقدید كه جنبش سبز، نتیجه گریزناپذیر شكست اصلاحات و اصلاح‌ناپذیری ساختار كنونی به شیوه پارلمانتاریستی است؟ جنبش سبز زایشی از دل جنبش اصلاحی است. جنبش اول پس از مواجهه با سرکوب‌های سنگین و دردآور، مجدداً خود را در جریان انتخابات سال 1388 بازسازی کرد و با جمع‌بندی اشتباهات گذشته، از هرگونه تندروی پرهیز نمود. همین رویه اعتدالی، چنان ابعاد وسیعی پیدا کرد که جریان راست افراطی نیز نتوانست آن را انکار کند و با همه سازماندهی‌های از پیش طراحی شده و حتی حمایت صریح مقام‌های رسمی‌ از احمدی‌نژاد، موج حمایت از میرحسین از یکی-دو ماه مانده به انتخابات 22 خرداد، عملا تبدیل به یک جنبش واضح و قابل رویت شد. زمینه‌های خفته جامعه ایران بار دیگر بیدار شده بود و راست افراطی برای مقابله با آن راهی جز سرکوب نداشت. بنابراین مسأله دیگر برای جناح راست، رئیس جمهوری میرحسین نبود، بلکه نیروی اجتماعی عظیمی‌ بود که هرگونه خطر آسیب از ناحیه آنها نشأت می‌گرفت. از موضع امنیتی نیز ماجرا به این ترتیب قابل توضیح بود که تهدید همیشگی این نیروی اجتماعی را با سرکوب همه‌جانبه و خفه کردن آن تا آینده قابل پیش‌بینی، تبدیل به فرصت خواهیم کرد. بنابراین اولاً جنبش سبز به‌راستی حاصل ناکامی ‌تلاش برای انجام انتخابات آزاد است و ثانیاً به جهت وجود واقعی یک نیروی اجتماعی عظیم، پتانسیل این جنبش قابل سرکوب قطعی نیست. با توجه به مسائلی كه در بالا به آنها اشاره كردید، كدام یك از این دو جنبش برای پروسه‌ی گذار به دموكراسی در ایران مثمرثمرتر هستند؟ ضرورت حضور جنبش اصلاحی، وجود حداقلی از انتخابات آزاد است که پس از 22 خرداد 88 منتفی شده به نظر می‌رسد و همان‌گونه که گفته شد اصولاً به همین دلیل، جنبش اصلاحی تغییر ماهیت داد و در گذار به جنبش سبز، شکل مقاومت مدنی به خود گرفته است. طی چندماه اخیر اختلاف میان اصولگرایان فزونی یافته به گونه‌ای كه حتی بازاریان به عنوان متحدان استراتژیك نظام جمهوری اسلامی ‌هم دست به اعتصاب زدند. چگونه می‌توان این موج نارضایتی‌های سیاسی و غیرسیاسی گروه‌های مختلف مردم، را به یك خواست سیاسی مشترك رساند؟ به باور شما آیا می‌توان میان گروه‌های مختلف (دانشجویان، بازاریان، زنان، هنرمندان، روشنفكران و...) یك گفتمان مشترك برقرار كرد و یا هر كدام از این گروه‌ها باید به تنهایی مطالبات‌شان را پیگیری كنند؟ جنبش سبز، حاصل جمع مجموعه خرده جنبش‌های موجود جامعه مدنی در ذیل خواسته‌ی تاریخی انتخابات آزاد و دمکراتیک است. هر چند انتخابات آزاد فی نفسه هدف سیاسی برانگیزاننده‌ای است اما در عین حال، مسیری برای کارآمد کردن ساختار بی‌کفایت مدیریتی نیز هست. این بی‌کفایتی مدیریتی، منافع روزمره طبقه‌های مختلف اجتماعی را در معرض تهدیدهای اساسی قرار داده است و خود عملاً باعث وحدت نسبی میان مطالبات متنوع موجود می‌شود. با وجود این، از آن جا که هدف اساسی جنبش سبز دمکراتیک‌سازی دولت و جامعه است، در این که عمق دموکراسی‌سازی تا کجا خواهد بود، لزوماً میان طیف‌های متنوع حاضر در جنبش، تا به آخر وحدت نظر نخواهد بود. حاكمیت در طول یك سال اخیر تعداد زیادی از عالی‌ترین مسئولان سابق همین نظام را به خیانت، فتنه، فقدان بصیرت و حتی فساد متهم كرده است و در واقع، نوعی تصفیه‌سازی و تغییر نسل را میان یقه سفیدها و مسئولان نظام شاهد هستیم. به باور شما، ادامه حیات سیاسی این مسئولان سابق كه در میان آنها رییس‌جمهور، نخست‌وزیر، رییس مجلس، وزرا، نمایندگان مجلس و غیره دیده می‌شود، واجد چه ویژگی‌هایی است؟ چون به هر حال استمرار درازمدت اصطحكاك حاكمیت و این رهبران اپوزسیون به‌ویژه در درون كشور، بعید به نظر می‌رسد. چنان که در متن پرسش نیز آمده است، بسیاری از مسئولان سابق عملاً به اپوزیسیون وضع موجود تبدیل شده‌اند، اما این‌که گفته شده استمرار درازمدت اصطكاک حاکمیت و رهبران اپوزیسیون در درون کشور بعید به نظر می‌رسد، ضرورتاً این‌گونه نیست. نمونه چنین رژیم‌هایی قبلاً در اروپای شرقی و اتحاد شوروی وجود داشت که علی‌رغم بسته بودن فضای سیاسی، برخی چهره‌های منتقد و معترض، به حیات خود ادامه می‌دادند. برخی معتقدند كه مختصات خاورمیانه، وجود منابع عظیم انرژی همچون نفت و گاز، جو میلیتاریستی منطقه، تاثیر باورهای مذهبی و چالش‌های فرقه‌ای عملا امكان برقراری نظام سیاسی دموكراتیك را غیرممكن ساخته است و ایران را معدل میان پاكستان و تركیه می‌دانند. آیا شما با این دیدگاه موافقید؟ به عبارت بهتر، علیرغم این همه موانع تاریخی-منطقه‌ای آیا همچنان می‌توان به سرنوشت جنبش‌های دموكراسی‌خواهانه خاورمیانه، بویژه در ایران امیدوار بود؟ ایران معدل میان پاکستان و ترکیه نیست. اولا آنچه تحت عنوان نیروی اجتماعی حامی ‌وضع موجود معرفی می‌شود، هر چند میلیون که باشد، بیش از هر چیز با سازماندهی‌های شبه‌نظامی ‌و به کارگیری همه گونه امکانات حکومتی، انسجام خود را حفظ کرده است، به گونه‌ای که حذف این حمایت‌های رسمی، پراکندگی قطعی و وسیع آن را در پی خواهد داشت. از سوی دیگر با کمک همین ابزار، مانع سازماندهی و تشکل حامیان جنبش سبز و به طور کلی احزاب اصلاح‌طلب شده‌اند. بنابراین وضع کنونی، وضعی مکانیکی و به تعبیری غیرواقعی است. هر چند که به جهت قدمت سرکوب و حجم وسیع مطالبات فروخفته جامعه مدنی، در مقاطع شکست دیکتاتوری، به قول آقای کاتوزیان، به جای دموكراسی غالباً هرج و مرج غلبه می‌یابد و تاکنون یک دموکراسی مستمر در ایران تجربه نشده است، اما به این نکته نیز باید توجه نمود که دیکتاتوری‌های ایران تا سرحد مرگ از خود جان سختی نشان می‌دهند و درست در هنگام مرگ و زوال آنها، قدرت مرکزی سازماندهی شده نیز از هم متلاشی می‌شود و همین باعث چیزی می‌شود که آقای کاتوزیان آن را «هرج و مرج» می‌نامد و البته طبیعی هم هست. برای تحقق دموکراسی مستمر، باید دموکراتیزاسیون از دل نظم موجود سر برآورد، چیزی که تاکنون تحقق نیافته است. اما امکانات منحصر به فرد جنبش سبز این چشم‌انداز را به ما نوید می‌دهد که مشارکت عمومی‌ در این جنبش و پیگیری صبورانه و متداوم آن، این دور باطل و معیوب را ملغی سازد. در همین چهارچوب در مورد جنبش دمکراسی‌خواهانه منطقه خاورمیانه نیز باید گفت که ایران کلید دموکراسی خاورمیانه است. سرنوشت دیکتاتوری یا دموکراسی در ایران، آینده این دو شكل از قدرت را در خاورمیانه نیز رقم خواهد زد. در حال حاضر جنبش سبز در ایران به دنبال چیزی شبیه وضع طبیعی است. وضع طبیعی در ایران نیز با توجه به برآیند نیروهای اجتماعی، یک دموکراسی میانه‌رو با مراعات باورها و ارزش‌های مذهبی است که امیدوارانه به تحقق آن باور داریم. همانطور كه مطلعید، تحریم‌های جدید علیه برنامه هسته‌ای ایران فراگیرتر از گذشته اعمال می‌شود و اشخاص و نهادهای بیشتری مشمول این تحریم‌ها شده‌اند. با توجه به اصرار حاكمیت مبنی بر بی‌تاثیر بودن تحریم‌ها و ادامه برنامه هسته‌ای، تحلیل شما از استمرار این شرایط چیست و آیا نخبگان و طبقه متوسط جامعه، حق دارند كه نسبت به حمله نظامی‌ به ایران، نگران باشند؟ در مؤثر بودن تحریم‌ها جای تردید نیست و اگر به آنها خطر جنگ نیز افزوده شود، بیش از همه مردم عادی متضرر خواهند شد. البته طی تمام سال‌های پس از انقلاب، میزانی از تحریم‌ها همیشه وجود داشته است و اگر منظور از بی‌تأثیری تحریم‌ها این است که هزینه‌های نظامی-امنیتی کاهش نخواهد یافت، احتمالاً سخن بالنسبه درستی است اما اگر منظور این است که اتلاف منابع مالی، خریدهای گران‌قیمت بین‌المللی، توقف پروژه‌های زیرساختی توسعه‌ای، عدم تأمین منابع برای تعمیق آموزش، بهداشت و فرهنگ و... به همراه نخواهد داشت متأسفانه سخنی یک‌سره نادرست و غلط است. مجموعاً در وضع فعلی، مردم ایران به درستی نگران همه‌ی امور هستند که البته حمله نظامی‌ به ایران نیز شامل حال آن می‌شود.

علی کریمی به دلیل روزه‌خواری از باشگاه استیل‌آذین اخراج شد

Sun, 15 Aug 2010 15:22:36 +0330

بامدادخبر: باشگاه استیل‌آذین تهران در اطلاعیه‌ای که دقایقی قبل در اختیار خبرگزاری‌ها قرار گرفته اعلام کرد که علی کریمی بازیکن سرشناس این باشگاه را به دلیل "روزه‌خواری" اخراج کرده است. متن بیانیه صادر شده از سوی روابط عمومی باشگاه استیل آذین در رابطه با تخلفات کریمی و اخراج این بازیکن از استیل آذین به این شرح است: «باشگاه فرهنگی ورزشی استیل آذین وظیفه خود می‌داند در مقابل تمکین نکردن در اجرای مقررات و حرمت شکنی و تظاهر به روزه خواری علی کریمی یکی از بازیکنان تیم فوتبال این باشگاه و رعایت نکردن شئونات ماه مبارک رمضان در جریان تمرین به وظیفه دینی و قانونی خود عمل کرده و اخراج این بازیکن را اعلام کند. از آنجایی که تعظیم شعائر الهی و حرمت نهادن به مقدسات دین مبین اسلام در اولویت باشگاه فرهنگی ورزشی استیل آذین قرار دارد و متاسفانه این موضوع از جانب بازیکن مذکور رعایت نشده و حتی با توهین وی به مسئولان فدراسیون فوتبال و مقررات همراه بوده و علیرغم تذکرات سرپرست تیم، وی به اقدام خود ادامه داده و اصرار بر انجام این تخلف داشته است، این بازیکن از همراهی تیم فوتبال استیل آذین محروم است. بی تردید آنچه در درجه بالاتری از عناوین و افتخارات ورزشی قرار دارد، ایستادگی و پافشاری بر مبانی دین مبین اسلام و اصول اخلاقی است که موجبات تعالی و قدسیت انسان را فراهم می آورد. بی گمان نگاه ابزاری و هدف محور به ورزش بدون لحاظ داشتن جنبه های معرفتی ، معنوی و انسانی منجر به حاکمیت اخلاق و معنویت در ورزش نمی شود. از همین رو امیدواریم اقدام باشگاه استیل آذین در الویت دادن به اصول اخلاقی تبدیل به یک رویه در ورزش کشور شده و ورزش به فرموده امام خمینی(ره) نه به عنوان هدف که به عنوان وسیله ای در جهت نیل به تعالی تلقی شود.» اخراج علی کریمی پس از آن صورت گرفته است که وی روز گذشته، قبل و پس از بازی با استقلال شدیدترین انتقادات را متوجه سردار آجرلو مدیرعامل باشگاه استیل‌اذین کرده بود. کريمي پس از بازی با استقلال پيرامون اظهاراتش قبل از بازی گفت: حتما يک چيزي هست که اين حرفها را زدم. ما بايد توجه داشته باشيم که قهرمان شدن فقط به داشتن بازيکنان توانمند و حرفه‌اي متعدد نيست. يک تيم بايد يکسري امکانات و شرايطي برايش فراهم باشد تا موفق شود و متاسفانه ما تا حالا آنها را نداشتيم. کريمي که از توضيح شفاف پيرامون مشکلات باشگاه استيل آذين خودداري مي‌کرد، خطاب به حسين هدايتي، مالک باشگاه گفت:‌ اميدوارم رييس باشگاه هر چه سريعتر فکری کند تا مشکلات اين تيم برطرف شود. من با اسم اشخاص کاري ندارم اما بايد يکي را بياورد تا او فضايي فراهم کند تا ما بتوانيم با تلاش زياد اين تيم را قهرمان ليگ کنيم. وي گفت: اگر از اين تيم قهرماني مي‌خواهيد بايد مديرعاملي در آن کار کند که بتواند ضعف‌ها را برطرف کند. به طور مثال ما نبايد با اجبار و زور و با وعده کيک و سانديس دادن تماشاچياني را براي تشويق تيم به استاديوم بياوريم. این درحالی است که خبرگزاری فارس نزدیک به سپاه مدعی "روزه‌خواري كريمي و توهينش به مسئولان طرح منشور اخلاقي" در تمرینات پیش از بازی با استقلال شده است. این خبرگزاری که با سردار آجرلو مدیرعامل باشگاه استیل‌اذین روابط نزدیکی دارد به نقل از یک سایت خبری نوشته است: "كاپيتان تيم فوتبال استيل آذين روز گذشته در جريان تمرين پيش از بازي اين تيم بعد از انجام حركتي ناپسند، به بعضي متوليان منشور اخلاقي سازمان ليگ توهين كرد. كريمي بعد از اين حركت، با نصيحت مسئولين مواجه شد كه بعد از صحبت‌هاي مسئولين استيل آذين، اين بازيكن بار ديگر به كار خود ادامه داد؛ اين در حاليست كه هنوز هيچ عكس العملي از سوي حسين هدايتي رخ نداده است." علی کریمی در سال‌های اخیر همواره یکی از منتقدین سیستم حکومتی فوتبال ایران بوده و به دلیل انتقادات صریح‌اش از مدیران امنیتی-نظامی ورزش کشور از محبوبیتی ویژه‌ای در میان مردم برخوردار است.

گفتگوی تصویری با محسن سازگارا درباره تحریمهای بین المللی علیه ایران

Thu, 12 Aug 2010 17:08:46 +0330

بامدادخبر: در دومین گفتگو از مجموعه گفتگوها با سیاستمدارن و اندیشمندان لیبرال ایرانی درباره تحریمهای بین‌المللی با دکتر محسن سازگارا گفتگو کرده‌ایم. این گفتگوها به همت دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال دانشگاه‌های ایران با همکاری مرکز ایرانی مطالعات لیبرالیسم انجام می‌شود و در سایت‌های بامدادخبر، ایران‌لیبرالیسم و سایت در دست تاسیس مرکز ایرانی مطالعات لیبرالیسم در دسترس خواهد بود. محسن سازگارا در این گفتگو ضمن نقد گروه‌هایی که برای عدم برقراری هر گونه تحریمی علیه حکومت ایران تلاش می‌کردند با دفاع از تحریم‌های هوشمند، پیش‌بینی می‌کند که در صورت ادامه فشارها، حکومت ایران در برابر جامعه جهانی عقب‌نشینی خواهد کرد.

گفتگو با جمشید اسدی درباره تحریمها

Mon, 02 Aug 2010 20:44:01 +0330

بامداد خبر - دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاههای ایران با همکاری مرکز ایرانی مطالعات لیبرالیسم در صدد تهیه مجموعه گفتگوهایی تصویری با فعالین و روشنفکران لیبرال ایرانی در باب موضوعات مختلف در حیطه سیاست روز ومباحث نظری هستند. این مجموعه گفتگوها از این پس در وبسایتهای بامداد خبر ، ایران لیبرالیسم و وبسایت در دست تاسیس مرکز ایرانی مطالعات لیبرالیسم در دسترس خواهند بود. اولین گفتگو از این مجموعه گفتگوها با دکتر جمشید اسدی و در باره تحریمهای بین المللی می باشد.

استاد محمد نوری، در سن هشتاد و یک سالگی درگذشت

Sat, 31 Jul 2010 23:35:24 +0330

بامدادخبر: محمد نوری خواننده پیشکسوت به دنبال بیماری و وخامت وضعیت جسمانی شنبه‌شب در بیمارستان جم تهران درگذشت. نوری در یک سال گذشته درگیر بیماری سخت و بدخیم شده و در سه ماه گذشته چندین بار در بخش ویژه بیمارستان بستری گردیده بود. او صبح شنبه (9 مردادماه) برای چندمین بار در بیمارستان بستری شد اما ساعاتی پیش خبر درگذشت وی از سوی همکاران وی تایید شد. این هنرمند محبوب که بیش از نیم قرن با صدای دلنشینش خاطرات خوشی را برای چندین نسل آفریده است، متولد 1308 و فارغ‌التحصيل از هنرستان تئاتر، زبان و ادبيات انگليسی از دانشگاه تهران و مبانی تئاتر از دانشکده علوم اجتماعی بود. او بيش از 300 قطعه‌ی آوازی اجرا كرده است که ترانه‌‌های "گل مريم چشماتو واكن منو نگاه كن"، "شكوفه در شكوفه"، "چراغی در افق"، "در ماه ماندگار" و "وطن" از جمله معروف‌ترین آنان می‌باشند. اجرای ترانه‌های مختلف محلی آذری ، گیلکی، شیرازی و... او همچون "جان مریم"، "شالیزار"،"واسونک"،"جمعه بازار" و... به لحاظ احساس و لهجه در نهایت زیبایی و استادی است. محمد نوری در مصاحبه‌‌ای درباره‌ی راز ماندگاريش گفته بود: «من هرگز خود را در اوج نديده‌ام. با زيربنايی سست هم می‌توان به اوج رفت، ولی ماندن در قله، كار هر كس نيست، كار ما هم نيست، آن كه به‌سرعت اوج می‌گيرد، با همان سرعت سقوط می‌كند. رمز ماندگاری در همين است كه طوری بايد به اوج رفت كه بی‌برگشت باشد.» نوری علی‌رغم تمامی این توانایی‌ها و موقعیت‌های هنری هیچ‌گاه در پی مال‌اندوزی و بساز و بفروشی نرفت اما از سوی دیگر به لحاظ پای‌بندی به اخلاقیات و پرهیز از دروغ و فریب به جایگاه والایی در بین مخاطبان و در اجتماع دست یافت. این چهره دوست داشتنی و متین چند سال پیش به‌عنوان چهره ماندگار موسیقی انتخاب و معرفی شد. آلبوم‌های آوازهای سرزمین خورشید - جاودانه با عشق - شکوفه در شکوفه - چراغی در افق - در ماه باران - در شب سرد زمستانی - دلاویزترین و ... برخی از آلبوم‌هایی هستند که با صدای محمد نوری در بازار موسیقی موجود می‌باشند. روحش شاد و یادش گرامی باد؛

اعتصاب بازاریان گسترده‌تر می‌شود

Tue, 13 Jul 2010 22:05:32 +0330

بامدادخبر: گزارش‌های دریافتی نشان از ادامه اعتصاب در بازار تهران و آغاز اعتصاب در بازار بزرگ تبریز دارد. این درحالی است که رسانه‌های داخلی در دو روز اخیر از توافق و تفاهم میان شورای اصناف و مسئولان امور مالیاتی وزارت بازرگانی خبر دادند. توافقی که بر اساس آن، دولت با عقب‌نشینی آشکار، طرح افزایش ۷۰ درصدی مالیات‌ها را پس گرفته و به افزایش ۱۵ درصدی مالیات رضایت داده است. اگرچه به نظر می‌رسید رقم پیشنهادی دولت می‌تواند رضایت بازاریان را جلب کند، اما تداوم اعتصاب در بازار تهران، آغاز اعتصاب در تبریز و زمزمه اعتصاب در بازار بزرگ اصفهان، نشانگر ناپایداری توافقی است که رسانه‌های دولتی در تبلیغ و ترویج آن کوشیده‌اند. بی‌اعتمادی به دولت؛ علت ادامه اعتصاب در پی رایزنی‌های روز گذشته‌ی بازاریان، از صبح روز سه‌شنبه (۱۳ ژوئیه / ۲۲ تیرماه)، اعتصاب گسترده در بازار سرپوشیده سنتی تبریز که بزرگ‌ترین بازار این شهر است نیز آغاز شده است. یکی از بازاریان تبریز، با تایید خبر اعتصاب گسترده در بازار این شهر، در گفت‌وگو با دویچه وله گفت که بسیاری از پاساژها و مراکز اصلی خرید شهر هم «در اعتراض به تصمیم غیرمنطقی دولت» در حالت تعطیل به سر می‌برند. به گفته وی، ماموران دارایی در بررسی اظهارنامه‌های مالیاتی مودیان، عنوان «علی‌الحساب» را قید می‌کنند و بدین ترتیب دولت می‌تواند در آینده نزدیک، از اصناف بخواهد که مبلغ بیشتری را علاوه بر ۱۵ درصد پرداخت کنند. بازاریان، عقب‌نشینی ۵۵ درصدی دولت و رضایت به مالیات ۱۵ درصدی را ترفند دولت برای به تعویق انداختن افزایش ۷۰ درصدی مالیات اصناف می‌دانند و می‌گویند تا زمانی که دولت تضمینی برای محدود ماندن افزایش مالیات به ۱۵ درصد ارائه نکند، به اعتراض و اعتصاب خود ادامه خواهند داد. بازاریان با اشاره به این‌که خرید و فروش در سال ۸۸ به‌مراتب ضعیف‌تر از سال گذشته بوده است، می‌گویند تصمیم سازمان امور مالیاتی کشور، منطقی نیست و آنها قادر به پرداخت مالیات ۷۰ درصدی نیستند. گزارش‌های رسیده از بازار تهران هم حاکی از جو به شدت امنیتی و ادامه اعتصاب بسیاری از اصناف است. گزارش‌های تائید نشده‌‌ای هم از آغاز اعتصاب در بازار اصفهان خبر می‌دهند. گفته می‌شود توافقی که ابتدا در رسانه‌های دولتی اعلام شده، تنها میان رئیس مجمع امور صنفی با مقامات سازمان امور مالیاتی کشور بوده و بسیاری از اصناف این توافق را نپذیرفته‌اند. تعطیلی کشور، حربه‌ای برای فرونشاندن تب بازار؟ اعتصاب اصناف گوناگون بازار تهران در اعتراض به افزایش ۷۰ درصدی مالیات، از ۱۵ تیرماه آغاز شد. به نظر می‌رسد در پی این واکنش غیرمنتظره بازاریان بود که دولت اعلام کرد، روزهای یک‌شنبه و دوشنبه در ۱۹ استان کشور از جمله تهران تعطیل است. «گرمای شدید هوا» علت این تعطیلی بی‌سابقه عنوان شد، اما از زمان انتشار این خبر، گمانه‌زنی‌ها پیرامون علل واقعی پشت پرده‌ی این تصمیم آغاز شد. یکی از اعضای اتاق بازرگانی صنایع و معادن تهران که نخواست هویتش فاش شود، در گفت‌وگو با دویچه وله گفت: «اتاق بازرگانی در تلاش بود تا موضع رسمی خود پیرامون تحولات اخیر را اعلام کند، اما تعطیلی غیرمنتظره دولتی باعث شد امکان برگزاری جلسه رسمی از بین برود.» به اعتقاد وی، هدف دولت از تعطیلی دو روزه‌ی اکثر استان‌های کشور، جلوگیری از انتشار اخبار اعتراض و اعتصاب بازار و کاستن از دامنه‌ی تاثیرگذاری و احتمال سرایت آن به دیگر نقاط کشور بود.» این عضو اتاق بازرگانی تهران در ادامه گفت: «اتاق بازرگانی به عنوان پارلمان بخش خصوصی کشور، از این‌که بازار توانسته قدرت تشکلی و توان چانه‌زنی خود را به دولت نشان بدهد، خرسند است و در صورت ادامه این روند، برای حل و فصل آن وارد عمل خواهد شد.» اعتراض بازار و اختلاف میان بازاریان و دولت اگرچه بی‌سابقه نیست، اما با توجه به رویدادهای یک سال اخیر و تولد جنبش اعتراضی مخالفان، اهمیت فراوانی یافته و بسیاری از ناظران و فعالان سیاسی، به تحولات این حوزه چشم دوخته‌اند؛ تحولاتی که ریشه در مسائل اقتصادی دارد و به اعتقاد برخی از ناظران می‌تواند منجر به ایجاد تغییرات سیاسی شود. منبع: دویچه‌وله فارسی/ احسان نوروزی تحریریه: داود خدابخش

پیکر پروفسور کارو لوکس "پدر علم روباتیک ایران" تشییع شد

Tue, 13 Jul 2010 00:22:49 +0330

بامدادخبر: پیکر پروفسور کارو لوکس، استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران و از مهم ترین استادان علم روباتیک در ایران که روز جمعه ۱۸ تیر ۱۳۸۹ در سن ۶۱ سالگی در تهران از دنیا رفته بود، روز دوشنبه ۲۱ تیر به خاک سپرده شد. با این که ابتدا دلیل مرگ آقای لوکس سرطان روده عنوان شده بود، اما همسر او در مراسم تشییع جنازه‌اش که از مقابل دانشگاه تهران برگزار شد این مسئله را رد کرد و گفت: "او یک سال تمام با بیماری سرطان روده مبارزه کرد و بر بیماری اش غلبه کرد. علت اصلی مرگ او زخم ایجاد شده در اثر پلوروسکوپی روده و تبدیل آن به عفونت بود." آقای لوکس، در سال ۱۳۲۸ در خانواده ای ارمنی در اصفهان به دنیا آمد و در سال ۱۳۵۱ کارشناسی ارشد برق را از دانشگاه تهران گرفت. آقای لوکس تحصیلاتش را در دانشگاه برکلی آمریکا و در رشته مهندسی کنترل ادامه داد و مدرک دکترایش را از این دانشگاه گرفت. آقای لوکس از پژوهشگران مشهور در رشته هوش مصنوعی و روباتیک در ایران بود، تا جایی که بیشتر رسانه های ایرانی بعد از مرگ آقای لوکس از او با لقب "پدر علم روباتیک ایران" یاد کردند. او سال ها استاد دانشکده فنی دانشگاه تهران و دوره ای هم رئیس دپارتمان برق این دانشکده بود و مرکز "کنترل و پردازش هوشمند" را در این دانشگاه بنیان گذاشت. آقای لوکس سابقه تدریس در چند دانشگاه مطرح دنیا از جمله دانشگاه تورنتو و دانشگاه برکلی را نیز دارد. کارو لوکس از اساتید محبوب دانشکده فنی دانشگاه تهران بود و در پی مرگ او، حدود هشتصد نفر از اساتید و دانشجویان فعلی و سابق این دانشگاه با انتشار بیانیه ای به او ادای احترام کردند. در بخش هایی از این بیانیه آمده است: "نام این استاد ارزشمند بیش از هر چیز برای ما تداعی کننده اخلاق والای انسانی، فروتنی مثال زدنی و مهربانی پدرانه اوست... در عرصه علمی، پروفسور کارو لوکس استادی مبرز با ایده های نو، مدرسی ژرف اندش و پژوهشگری شایسته و کم نظیر بود." منبع: بی‌بی‌سی فارسی

ژوزه ساراماگو، خالق «کوری»، در ۸۷ سالگی درگذشت

Fri, 18 Jun 2010 18:40:17 +0330

بامدادخبر: ژوزه ساراماگو، رمان‌نویس و داستان‌نویس نام‌آور پرتغالی‌تبار و برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۹۸ روز جمعه ۲۸ خردادماه، پس از یک دوره طولانی بیماری در ۸۷ سالگی درگذشت. از ساراماگو، چندین رمان و به‌ویژه «کوری» با بیش از ۱۵ چاپ به فارسی منتشر شده است. ساراماگو در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۲۲ در شهرک ازینهاگا در نزدیکی شهر لیسبون، پایتخت پرتغال، متولد شد. آثار این نویسنده کمونیست تازه در حدود پنجاه سالگی وی مورد توجه جهانیان قرار گرفت، گرچه خود او در موطنش به دلیل پای‌بندی‌اش به کمونیسم به اندازه خارج از کشور محبوب نبود. ساراماگو در سال ۱۹۹۸ در مصاحبه‌ای به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «مردم قبلا درباره من می‌گفتند که خوبه، ولی کمونیسته. ولی حالا می‌گویند کمونیسته، ولی خوبه.» وی در سال ۱۹۹۰ و پس از اعتراض حزب راست‌گرای پرتغال به رمان بحث‌انگیز او با عنوان «انجیل به روایت عیسی مسیح» به لانزاروت، از جزایر قناری اسپانیا، نقل مکان کرد. دولت پرتغال این رمان را توهینی به کاتولیک‌ها دانسته و از ورود این رمان به فهرست نامزدهای جایزه ادبی اروپا جلوگیری کرد. نخستین رمان ساراماگو در سال ۱۹۴۷ با عنوان «سرزمین گناه» به چاپ رسید و آخرین اثر او یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او رمان «کوری» است که در سال ۱۹۹۵ نوشته شده است. رمان «کوری» داستان کشوری را بازگو می‌کند که تمام مردم آن دچار نوع خاصی از عارضه کوری می‌شوند. این کتاب در ایران نیز با چند ترجمه به فارسی منتشر شده است که در این میان ترجمه مینو مشیری بیش از ۱۵ چاپ داشته است. از دیگر آثار ترجمه شده ساراماگو به زبان فارسی می‌توان به بلم سنگی، همه نام‌ها، سالمرگ ریکاردو ریش و بالتازار و بلموندا اشاره کرد. قرار بر این بود که ساراماگو، نخستین پرتغالی‌زبان برنده جایزه نوبل، در اوت امسال در فستیوال کتاب ادینبرا در اسکاتلند حضور داشته باشد. آثار او که به بیش از ۲۰ زبان دنیا ترجمه و چاپ شده غالبا با آثار گابریل گارسیا مارکز کلمبیایی، استاد رئالیسم جادویی، مقایسه شده است. منبع: رادیوفردا

رضا شهابی از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران بازداشت شد

Sat, 12 Jun 2010 14:46:27 +0330

بامدادخبر: رضا شهابی از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران ساعت 10 صبح امروز (شنبه) در محل کار خود دستگیر شد. به گزارش بامدادخبر و به نقل از منابع موثق کارگری، رضا شهابی که طی چند روز گذشته در استراحت پزشکی به سر می‌برد، صبح امروز در محل کار خود حاضر شد که مسئولین مربوطه به وی اعلام کردند به اداره مرکزی منتقل شده است و باید به آنجا برود. به این ترتیب رضا شهابی به محل کار جدید خود مراجعه و کارت شروع به کار را در اداره مرکزی می‌زند که در همین هنگام از وی می‌خواهند به کارگزینی شرکت مراجعه نماید که پس از دقایقی حضور در کارگزینی، چهار مامور امنیتی به آنجا وارد شده و پس از بازداشت رضا شهابی، وی را همراه خود به منزل اش می‌برند و پس از تفتیش منزل، رضا شهابی را به نقطه نامعلومی منتقل می‌کنند. مامواران، در مقابل خواست خانواده وی مبنی بر محل نگهداری رضا، اظهار می‌دارند خودمان در این زمینه تماس خواهیم گرفت. رضا شهابی دومین عضو یئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران و حومه است که در روزهای اخیر بازداشت می‌شود. روز چهارشنبه، سعيد ترابيان، يکی از اعضای هيئت مديره و مسئول روابط عمومی اين تشکل کارگری نیز توسط چهار مامور امنيتی در منزل خود در تهران بازداشت شد. همچنین ظرف روزهای گذشته چند مامور امنیتی به درب منزل حبیب رضاپور از اعضای فعال سندیکای کارگران شرکت واحد مراجعه کرده‌اند اما نامبرده در منزل حضور نداشته است. منصور اسانلو و ابراهيم مددی، رئيس و معاون هيئت مديره سندیکای کارگران شرکت واحد، دو عضو دیگر زندانی اين تشکل کارگری به شمار می‌روند.

بازداشت سعید ترابیان، مسئول روابط عمومی سنديکای کارگران شرکت واحد

Thu, 10 Jun 2010 23:59:24 +0330

بامدادخبر: سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه اعلام کرد که سعيد ترابيان، يکی از اعضای هيئت مديره و مسئول روابط عمومی اين تشکل کارگری صبح روز چهارشنبه توسط چهار مامور امنيتی در منزل خود در تهران بازداشت شد. سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه گفته است که ماموران امنيتی پس از دست بند زدن به دست های سعيد ترابيان، به مدت سه ساعت منزل او را بازرسی کردند و او را همراه با وسايل شخصی و کامپيوترش با خود بردند. تاکنون دلايل بازداشت و نيز محل نگهداری آقای ترابيان مشخص نشده است. سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه اشاره کرده است که آقای ترابيان چهار ماه پيش، به دنبال چهار سال بلاتکليفی، به سر کار خود در این شرکت بازگشته بود. سعيد ترابيان در اعتصاب بزرگ کارگران شرکت اتوبوس رانی تهران و حومه در سال ۱۳۸۴ بازداشت شد و بيش از دو ماه در بازداشت به سر برد. آقای ترابيان، سومين عضو هيئت مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران وحومه است که زندانی شده است. پيش از او، منصور اسانلو و ابراهيم مددی، رئيس و معاون هيئت مديره اين تشکل کارگر نيز به اتهام های امنيتی بازداشت و زندانی شده اند. سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بازداشت سعيد ترابيان را محکوم کرد و خواستار آزادی فوری و بی قيد شرط وی و همچنين منصور اسانلو و ابراهيم مددی شد، که در زندان رجايی شهر کرج به سر می برند. گفتنی است پيش از سعيد ترابيان، عليرضا اخوان، مسئول روابط عمومی کانون مدافعان حقوق کارگر نیز هفته گذشته توسط ماموران امنيتی در منزل خود در تهران بازداشت شده بود.

اطلاعیه شماره دو کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم ایران (کاما)

Sat, 05 Jun 2010 17:12:48 +0330

به نام خدا پیشنهادات برای ماه خرداد کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم ایران متشکل ازجمعی ازفعالین جنبش که به دلایل امنیتی فعلا مخفی است، می کوشد تا براساس بحث های مطرح شده ازسوی دست اندرکاران جنبش، برنامه های پیشنهادی را نهایی کرده وبرای اجرا مطرح و نتایج حاصله را هم بررسی وگزارش نماید. این برنامه ها برای ماه خرداد پیشنهاد می شود. تفصیل اجرایی آن ها دراطلاعیه های بعدی اعلام خواهد شد. 1-برگزاری انتخابات نمادین ومردمی 2-اعتصاب یک روزه درسالگرد انتخابات وشهادت شهدای جنبش 3-تظاهرات درسالگرد انتخابات 4-عدم پرداخت قبوض مربوط به سرویس ها وخدماتی که ازطرف دولت گران می شوند. 5-الله اکبرسربام ها درپاره ای ازشب ها با ایمان به پیروزی راهمان کمیته اجرایی مقاومت مدنی مردم اایران ششم خرداد هشتاد ونه

رتبه 144 سرعت اینترنت خانگی برای ایران در میان 152 کشور

Sun, 30 May 2010 15:55:24 +0330

بامدادخبر: در آخرین آماری که کشورهای دنیا را از نظر سرعت اینترنت خانگی مورد مقایسه قرار داده است، کره جنوبی دارای بیشترین سرعت اینترنت است اما ایران در رده 144 دنیا از ونزوئلا، نیجریه، بولیوی، عراق و پاراگوئه عقب‌تر است. به گزارش خبرگزاری مهر، سایت Netindex که این لیست گرافیکی را منتشر کرده سرعت اینترنت خانگی هر کشور را بر اساس حداکثر عملکرد و سرعت اینترنت خانگی بر واحد مگابیت بر ثانیه طی 30 روز گذشته ارزیابی کرده است. بر اساس این لیست کاربران کشور کره جنوبی همچنان خوش اقبال ترین کاربران اینترنت در جهان به شمار می روند و از سرعتی برابر 34.31 مگابیت بر ثانیه استفاده می کنند. پس از کره‌جنوبی، کشور لتونی با سرعتی برابر 24.46 مگا بیت بر ثانیه، جمهوری مولداوی با 21.76 مگابیت بر ثانیه، ژاپن با 20.38 مگابیت بر ثانیه، سوئد با 20.10 مگابیت بر ثانیه، جزایر آلند با سرعت 19.84 مگابیت بر ثانیه، رومانی با سرعت 18.64 مگابیت بر ثانیه، بلغارستان با سرعت 17.66 مگابیت بر ثانیه، هلند با سرعت 17.15 مگابیت بر ثانیه و لیتوانی با سرعت 16.79 مگابیت بر ثانیه به ترتیب رتبه‌های دوم تا دهم را به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای توسعه یافته‌ای از قبیل سوئیس، آلمان، دانمارک و بلژیک رتبه های 15 تا 18 را اشغال کرده‌اند و فرانسه، آمریکا و روسیه به ترتیب در رتبه های 20 و 28 و 29 قرار گرفته اند. کانادا و انگلستان نیز در جایگاه 32 و 33 قرار دارند. با این حال حتی در مجاورت کشورهایی کوچک مانند مالدیو، مالت، قبرس و قطر نیز نمی توان نامی از ایران را در این لیست یافت زیرا از میان 152 کشور بررسی شده ایران پس از کشورهایی مانند ونزوئلا، نیجریه، بولیوی، عراق، پاراگوئه و جزایر ترک و کایکاس با سرعتی برابر 0.61 مگابیت بر ثانیه در رتبه 144 قرار گرفته است. پس از ایران تا انتهای لیست کشورهای لبنان، هائیتی، السالوادور، افغانستان، مالی، گواتمالا، زیمبابوه و یمن باقی مانده اند نامهایی که با دیدن آنها این سئوال به ذهن می آید: "تا کی باید در انتهای لیستها باقی بمانیم؟"

ژوليت بينوش به هنگام درياقت نخل طلايی کن نام جعفر پناهی را در دست گرفت؛ يک کشور به ما نيازمند است

Mon, 24 May 2010 12:40:07 +0330

بامدادخبر: ژوليت بينوش، بازيگر سرشناس فرانسوی فيلم "رونوشت برابر اصل" آخرين ساخته‌ی عباس کيارستمی، موفق شد نخل طلای بهترين بازيگر زن شصت‌وسومين دوره‌ی جشنواره‌ی کن را به خاطر بازی در اين فيلم از آن خود کند. ژوليت بينوش به هنگام دريافت جايزه‌ی خود گفت: "چه شادی ای، چه شادی‌ای... چه سعادتی است کار با عباس!... دوربين تو مرا به زنانه‌گی‌ام، به خوی‌ام و به سخاوت‌ام هوشيار کرد. کلامی نمی‌توان يافت... چرا که ما روبه‌روی دوربينی قرار داشتيم که دوست‌مان دارد و دوست‌داشتن زيباترين چيز معجزه است." برنده نخل طلایی بهترين بازيگر زن جشنواره کن، در بخش پايانی صحبت‌های خود نام جعفر پناهی را در دست گرفت و گفت: "و امروز مردی هنوز در ايران در زندان است که گناه‌اش هنرمندبودن و مستقل‌بودن است؛ و من امشب به‌ويژه به او فکر می‌کنم و اميدوارم سال ديگر در بين ما حضور داشته‌باشد. هنرمندبودن و روشن‌فکربودن مبارزه‌ی دشواری است... يک کشور (ايران) به ما نيازمند است... همين" یش از این هیئت داوران جشنواره کن یک صندلی خالی را در کنار بقیه داوران این جشنواره به جعفر پناهی اختصاص داده بودند و در نشستی که به یاد جعفر پناهی برگزار شده بود اشک‌های خانم بینوش توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد. ژولیت بینوش که پیش از این در فیلم دیگری از عباس کیارستمی با نام «شیرین» بازی کرده بود این بار فیلم دیگری را با او تجربه کرده است. در «رونوشت برابر اصل»، بینوش نقش زن گالری‌داری را بازی می‌کند که با نویسنده‌ای بریتانیایی آشنا می‌شود.

نادر مشایخی، اپرای "ندا" را در آلمان به روی صحنه می‌برد

Wed, 19 May 2010 17:47:43 +0330

بامدادخبر: نادر مشایخی از آهنگسازان و هنرمندان شناخته شده و کم حاشیه موسیقی ایران که پیش از این سابقه رهبری ارکستر سمفونیک تهران را برعهده داشته، اپرایی با عنوان " ندا " را در آلمان به روی صحنه می‌برد. مشایخی گفته است که این اپرا بر اساس داستانی از "نظامی" تنظیم شده و تیتر آن باید یاد آور ندا آقا سلطان باشد که در جریان تظاهرات اعتراضی پس از انتخابات ریاست جمهوری، کشته شد. نادر مشایخی موسیقی‌دان و رهبر ارکستر و فرزند جمشید مشایخی از بازيگران قدیمی تئاتر و سينماي کشور است. وی در تابستان ۱۳۸۴، توسط انجمن موسیقی ایران به رهبری اركستر سمفونیک تهران انتخاب گردید و در سال ۱۳۸۶ برکنار شد و به ساماندهی ارکستر مجلسی پرداخت. منبع: آفتاب‌نیوز