<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>بامداد خبر</title>
      <link>http://www.bamdadkhabar.net/</link>
      <description>پایگاه خبری تحلیلی برای جنبش دانشجویی</description>
      <language>en</language>
      <copyright>Copyright 2010</copyright>
      <lastBuildDate>Sat, 24 Jul 2010 19:47:44 +0330</lastBuildDate>
      <generator>http://www.sixapart.com/movabletype/</generator>
      <docs>http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss</docs>
            <item>
         <title>طرح نام‌گذاری میدان‌های اروپایی به نام زن ایرانی</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong>
شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، می گوید طرحی در دست تهیه است که در صورت اجرا هفت هزار میدان اروپایی به نام زن ایرانی نامگذاری خواهد شد.

خانم عبادی به بی بی سی فارسی گفت که این طرح را به مارتا وینچنزی، شهردار جنوا در ایتالیا، پیشنهاد داده و قرار است به همراه خانم وینچنزی با مسئولان شهرهای مختلف اروپایی رایزنی کند.

این فعال حقوق بشر هدف از اجرای این طرح را گرامیداشت "مبارزات آزادیخواهانه زنان ایران" اعلام کرد.

خانم عبادی چهارشنبه سی ام تیر (۲۱ ژوئیه) در مراسم نامگذاری یکی از میدان های شهر جنوا به نام "زن تهران" شرکت کرد و به عنوان شهروند افتخاری این بندر شمالی ایتالیا معرفی شد.

او به <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/07/100721_u01-ra-ebadi.shtml">بی بی سی فارسی</a> گفت که هدف شورای شهر جنوا از این نامگذاری تجلیل از تمام زنان ایرانی است که در سیزده ماه اخیر در تهران سرکوب شدند.

خانم عبادی گفت: "در حوادث یک سال اخیر، زنان زیادی در شهر تهران جان خود را از دست دادند، چه کرد، چه بلوچ، چه آذری، چه عرب زبان و چه سایر اقوام دیگر."

این برنده جایزه صلح نوبل در جریان پرده برداری از لوح یادبود میدان "زن تهران" نیز برای شرکت کنندگان سخنرانی کرد.

او در بخشی از سخنانش ضمن تجلیل از ندا آقاسلطان، دانشجویی که به چهره اعتراض مخالفان دولت ایران بدل شد، از "شبنم سهرابی که هنگام عزاداری در روز عاشورا پلیس با ماشین او را زیر گرفت" و نیز "دو دختر دانشجو که ساعت سه نیمه شب و به هنگام حمله پلیس به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران در تاریخ ۲۴ خرداد ماه ۱۳۸۸ با شلیک گلوله به قتل رسیدند" یاد کرد.

خانم عبادی همچنین تلاش فعالان زن زندانی یا زندان رفته از جمله محبوبه کرمی، شیوا نظرآهاری، ژیلا بنی یعقوب، بدرالسادات مفیدی و نرگس محمدی را ستود.

او در سخنرانی اش ضمن محکوم کردن اعدام شیرین علم هولی، فعال کرد، نسبت به سرنوشت زینب جلالیان، "دختر جوان کردی که به علت فعالیت‌های مدنی و سیاسی محکوم به اعدام شده و ممکن است تا هفته آتی حکم اعدامش اجرا گردد" ابراز نگرانی کرد.

در آذرماه گذشته نیز یکی از خیابان های شهر سالمی ایتالیا به "دانشجویان تهران" تغییر نام یافت تا خاطره سرکوب دانشجویان در ۱۸ تیر ۱۳۷۸ زنده نگه داشته شود.

در واقع نامگذاری خیابانها و میدانهای ایتالیا در تجلیل از آزادیخواهان ایرانی به کشمکشی سیاسی بدل شده است.

دو سال پیش بعد از پیشنهاد شهردار رم برای نامگذاری یک خیابان این شهر به نام هجدهم تیر، شورای شهر تهران نیز تهدید به تغییر نام خیابان ایتالیا در پایتخت ایران کرد.

همچنین رسانه های محافظه کار ایران اوایل تیرماه امسال گزارش دادند بعد از نامگذاری یکی از خیابانهای پایتخت ایتالیا به نام ندا آقاسلطان، خیابان رم در تهران به ادواردو آنیلی تغییر اسم یافته است.

این منابع می گویند آقای آنیلی مسلمان شیعه بوده و ده سال پیش توسط "گروه های صهیونیست" ایتالیا بطرز مشکوکی کشته شده است.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/07/post_3961/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/07/post_3961/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Sat, 24 Jul 2010 19:47:44 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>وزارت خارجه آمریکا: زنان ایرانی برای روسپی‌گری اجباری، قاچاق می‌شوند</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> وزارت امور خارجه ایالات متحده، در دهمین گزارش سالانه قاچاق انسان خود، روز گذشته با رده‌بندی ۱۷۷ کشور جهان برای مبارزه با قاچاق انسان، ایران را در میان کشورهایی قرار داد که «حداقل استانداردهای بین‌المللی مبارزه با قاچاق انسان» در آنها رعایت نمی‌شود.

دولت امریکا در گزارش‌های سالانه خود کشورها را در سه دسته قرار می‌دهد و آنهایی که درجه بندی سه قرار می‌گیرند، مشمول تحریم‌های بین‌المللی ایالات متحده می‌شوند.

ایران به همراه برمه، کوبا، اریتره، کویت، موریتانی، کره شمالی، پاپوآ، گینه‌نو، عربستان سعودی، سودان و زیمبابوه در این فهرست قرار گرفته‌ است.

آمریکا در این گزارش ایران را «منبع، محل عبور و مقصد» زنان قاچاق‌شده معرفی کرده‌ است. این گزارش همچنین با آنچه که «عدم اطلاع رسانی» دولت ایران می‌داند به انتقاد از جمهوری اسلامی پرداخته‌ است.

آمریکا همچنین دولت ایران را متهم می‌کند که برای حمایت از «قربانی‌های قاچاق انسان» تلاش نمی‌کند و به سازمان‌های بین‌المللی مبارزه با قاچاق انسان اطلاع‌رسانی نمی‌کند.


منبع: رادیوزمانه
این گزارش می‌افزاید که زنان در ایران با هدف پرداخت بدهی برای «روسپی‌گری اجباری» و یا «ازدواج اجباری» در این کشور«قاچاق» می‌شوند.

وزارت خارجه ایالات متحده به دلیل آنچه «پیشرفت» می‌داند کشورهایی مانند چاد، فیجی، مالزی، نیجر، سوازیلند و سوریه را از فهرست درجه سه خارج کرده‌ است.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/06/post_3821/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/06/post_3821/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Tue, 15 Jun 2010 23:40:32 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>اعضای کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه‌ها، به دیدن جعفر پناهی رفتند</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> جمعی از اعضای کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها (روسری سفیدها) با حضور در منزل جعفر پناهی کارگردان فیلم «آفساید» با وی دیدار کردند.

در این دیدار که به دنبال آزادی جعفر پناهی پس از حدود سه ماه بازداشت انجام گرفت، اعضای این کمپین با یادآوری اثر به یادماندنی وی، آفساید که تلاش چند دختر جوان برای ورود به استادیوم آزادی را به تصویر می کشد، بار دیگر از فعالیت های پناهی در راه نمایش حقایق جامعه از جمله مشکلات زنان ایرانی قدردانی کردند.

کمپین دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها (روسری سفیدها) تلاشی مدنی از سوی گروهی از فعالان حقوق زنان است که از سال ۱۳۸۴ برای احقاق حق زنان علاقه مند به ورزش برای تماشای بی واسطه مسابقات ورزشی در ایران آغاز شده است. جعفر پناهی که فیلم‌اش، «آفساید» گوشه‌هایی از مشکلات این قشر از زنان و دختران جوان ایرانی را به تصویر می کشد، چند سال قبل جایزه خرس نقره‌ای جشنواره برلین را که به خاطر همین فیلم به وی تعلق گرفته بود، به روسری سفیدها اهدا کرد.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3656/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3656/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Thu, 27 May 2010 17:23:17 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>همزمان با انتقال محبوبه کرمی به بند عمومی، فعالان کمپین یک میلیون امضا، خواستار آزادی وی شدند</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> جمعی از فعالان جنبش زنان، با انتشار نامه‌ی سرگشاده‌ای به صادق لاریجانی، رییس قوه قضائیه، نسبت به عدم پاسخگویی این قوه در خصوص شرایط محبوبه کرمی و سایر فعالان دربند اعتراض کرده و خواستار آزادی آنها، شدند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

ریاست محترم قوه قضائیه آیت الله صادق آملی لاریجانی

با سلام

حدود سه ماه از بازداشت محبوبه کرمی، یکی از فعالان حقوق زن در کمپین یک میلیون امضا می گذرد اما تاکنون هیچ پاسخ روشنی از وضعیت وی به وکلا یا خانواده ایشان داده نشده است. محبوبه کرمی در تاریخ 11 اسفند 88 بازداشت شد. از آن زمان تا کنون وکلای وی نه به پرونده دسترسی داشته اند و نه اجازه ملاقات با موکلشان را داشته اند. هیچ مرجع قانونی نیز توضیحی در مورد اتهامات وارده به وی ارائه نداده است. این درحالیست که بر طبق آئین دادرسی کیفری متهم باید ظرف 24 ساعت اول پس از بازداشت تفهیم اتهام شود. همچنین افراد بازداشت شده باید از حق تماس و ملاقات با خانواده برخوردار باشند. محبوبه کرمی امروز پس از حدود 20 روز در تماس با خانواده اش اعلام کرده که علیرغم وضعیت مبهم پرونده اش، وی را به بند عمومی نسوان زندان اوین منتقل کرده‌اند.

ریاست محترم قوه قضائیه شما بارها در سخنرانیهای خود به "لزوم قانونمندی دستگاه قضایی" و "تسهیل فرآیند دادرسی" اشاره نموده اید، اما موقعیت بلاتکلیف فعالان حقوق زن و خبرهای ناگواری که از صدور حکم های سنگین برای این فعالان می رسد از این منظر برنگرانی های ما افزوده است. از آن جمله می توان به صدور حکم سنگین برای بهاره هدایت فعال دانشجویی و فعال کمپین (نه و نیم سال) و بلاتکلیفی شیوا نظرآهاری از فعالان دانشجویی و حقوق زن اشاره کرد.

ریاست محترم قوه قضائیه، تاکنون بسیاری از فعالان حقوق زن، از جمله عالیه اقدام دوست (محکوم به3 سال حبس تعزیری) و زینب بازیدی (محکوم به 4 سال حبس تعزیری) در حال سپری کردن حبس های ناعادلانه خود در زندان هستند و بسیاری دیگر با احکام تعلیقی و یا بدوی و همچنین محرومیت از کار یا تحصیل هزینه‌های گزافی پرداخته‌اند.

اکنون با عنایت به این نکته که مسوولیت دستگاه قضا در مقطع کنونی امانتی خطیر است در دستان شما، امیدواریم شاهد بازگشت روند قانونی به کلیه پرونده های فعالین کمپین یک میلیون امضا و دیگر فعالان اجتماعی و سیاسی و بطور خاص روشن شدن وضعیت محبوبه کرمی باشیم.


جمعی از فعالان حقوق زن در کمپین یک میلیون امضا 
پروین اردلان – زهره اسدپور – نفیسه آزاد – جمشید آئین دار – ستاره هاشمی –الناز انصاری – آزاده فرامرزیها – دلارام علی – رها عسگری زاده – هدا امینیان – سمانه عابدینی – کاوه مظفری – جلوه جواهری – فروغ سمیع نیا – ژینا مدرس گرجی – محمد شوراب – آرش نصیری اقبالی – امیر یعقوبعلی – خدیجه مقدم – ناهید میرحاج – ناهید جعفری – سوسن طهماسبی – مریم زندی – مریم مالک – نسیم سرابندی – سمیه رشیدی – زینب پیغمبرزاده – نوشین کشاورزنیا – سیما حسین زاده – تارا نجد احمدی – نیلوفر گلکار – نیلوفر انسان – نگار انسان – محبوبه حسین زاده – مریم حسین خواه – نیکزاد زنگنه – پرستو الله یاری – افروز مغزی - امیر رشیدی – شهاب الدین شیخی – بلال مرادویسی – فرناز کمالی – حمیده نظامی – هایده تابش – مهرنوش اعتمادی – نسیم خسروی – نازلی فرخی – رزیتا رجایی – مونا محمد زاده – زهره ارزنی – لیلا نظری – سحر روان – فاطمه پیغمبر زاده – بهاره بهبودی – یاشار گرمستانی – مرضیه شکیبا – سیما شاه عباسی – زهره امین – سمیه فرید – مارال فرخی – ریحانه جدید – ریحانه رجایی – ماهرخ روستایی صفت – سولماز احمری – علی عبدی – ظریفه نصیری – مریم عامری – طیبه مونسان – زانیار احمدی – هما مداح – نینا وباب – فیروزه مهاجر – نرگس طیبات – بهناز شکاریار - عشا مومنی - نگار سماک نژاد - امید کوهی - روجا بندری - سودابه فرخ نیا]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3652/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3652/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">News</category>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Thu, 27 May 2010 15:36:04 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>شادی صدر و محبوبه عباس‌قلی‌زاده مجموعا به هشت سال حبس و 104 ضربه شلاق محکوم شدند</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong>  احکام بدوی دادگاه برای شادی صدر و محبوبه عباسقلی‌زاده، دو فعال حقوق زنان صادر شد.

محمد مصطفایی که وکالت این دو فعال حقوق زنان را بر عهده دارد با اعلام این خبر به ایلنا گفت: شادی صدر به اتهام «اقدام علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس تعزیری و به اتهام «اخلال در نظم عمومی» به یک سال حبس تعزیری و تحمل ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

خانم عباسقلی‌زاده هم به اتهام «اقدام علیه امنیت کشور» به دو سال و شش ماه حبس تعزیری و به اتهام «اخلال در نظم عمومی» به تحمل ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده است.

محمد مصطفایی اعلام کرده که در مهلت قانونی به این احکام اعتراض خواهد کرد.

محکومیت شادی صدر مربوط به بازداشت او در راهپیمایی روز قدس سال گذشته می‌باشد و حکم زندان محبوبه عباسقلی‌زاده، مربوط به پرونده‌ی تجمع ۱۳ اسفند ماه سال ۱۳۸۶ است که وی به همراه عده‌ای دیگر از فعالین حقوق زنان در حمایت از زنان بازداشت شده در میدان هفت تیر در خرداد همان سال، برپا کرده بودند.

در همین ارتباط محبوبه عباسقلی‌زاده به خبرنگار رهانا در مورد اتهاماتش گفت: «اتهامات من اقدام علیه امنیتی ملی و اخلال در نظم عمومی بود که از این بابت به دو سال و شش ماه زندان و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شده‌ام.»

وی اضافه کرد: «محمد مصطفایی وکیلم هفته‌ی گذشته در دادگاه در غیاب من حضور داشت و روند بررسی پرونده و دادگاه را خوب توصیف کرده بود. اما امروز چنین حکم ابلاغ شده است. در حال حاضر ۲۰ روز وقت داریم تا به این حکم اعتراض کنیم.»

این فعال حقوق زنان، در پایان با اشاره به احکام صادر شده برای هم‌پرونده‌ای‌هایش چنین گفت: «تمام هم پرونده‌‌ای‌های من و کسانی که همراه من بازداشت شده بودند یا تبرئه شدند و یا حکم‌های سبک تعلیقی گرفته‌اند. من هیچ دلیل جز توافقات پشت پرده برای صدور این حکم نمی‌بینم.»

عباسقلی‌زاده در تاریخ ۱۳ اسنفد ماه ۱۳۸۶ همراه ۲۲ نفر دیگر از فعالین جنبش زنان بازداشت و به مدت ۱۸ روز در انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت به سر برده بود. هم‌چنین وی در سال ۸۳ نیز در پرونده وبلاگ‌نویسان بازداشت و بیش از ۴۰ روز را در زندان سپری کرد.

گفتنی است شادی صدر و محبوبه عباسقلی‌زاده، در حال حاضر در خارج از ایران به‌سر می‌برند.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/_30_4/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/_30_4/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">News</category>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Sun, 16 May 2010 16:20:34 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>شیوع بیماری‌های مزمن در بند زنان زندان اوین</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> وضعیت بندهای زنان در زندان اوین از نظر بهداشتی کاملا بد و غیربهداشتی گزارش می‌شود.

گزارش های خبرنگار کلمه حاکی است که برخی از زندانیان سیاسی زن در تماس با خانواده‌های خود گفته‌اند که در همه بندهای زنان به ویژه اندرزگاه چهار وضعیت بهداشت بسیار نامناسب است و حتی بیماری‌هایی از قبیل شپش و عفونت‌های زنانگی و همچنین گلو‌دردهای چرکین رواج پیدا کرده است. بسیاری از این بیماری‌ها در برخی از زنان به قدری مزمن شده است که به آنتی بیوتیک‌ها نیز مقاومت پیدا کرده‌اند. چند روزی است که آب گرم نیز برای حمام کردن وجود ندارد و همه زندانیان زن با آب سرد حمام می‌کنند.

به گفته زنان زندانی مسوولین زندان نسبت به مداوای این بیماران اقدام نمی‌کنند و اعتراض‌های پی در پی زندانیان زن نیز تاکنون اثری نداشته است.

زندانیان زن همچنین از نظر مواد غذایی نیز دچار مضیقه شدید هستند و فروشگاه زندان برای ارائه مواد غذایی به آنان محدودیت‌های زیادی دارد. در حالی که غذای زندان ناکافی و بدون کیفیت است است، دست کم به آنان این اجازه داده نمی‌شود که مواد غذایی مورد نیاز خود را با پول شخصی خود از فروشگاه زندان خریداری کنند. فروشگاه زندان نیز معمولا خالی از مواد مورد نیاز زندانیان است .

زندانیان زن به علت تغذیه نامناسب، دچار نقص سیستم ایمنی شده‌اند و به همین دلیل مرتب بیمار می‌شوند.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3542/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3542/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Fri, 14 May 2010 00:19:00 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>فشار بر زنان زندانی برای گرفتن اعترافات و مصاحبه های تلویزیونی</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> زنان زندانی در اوین زیر فشار اعتراف و مصاحبه‌ی ‌تلویزیونی هستند. به شیرین علم‌هویی، زینب جلالیان و محبوبه کرمی گفته‌اند که درصورت همکاری با وزارت اطلاعات، حکم کمتری می‌گیرند. این زندانیان از مشکلات جسمی نیز در رنجند.

کمپین بین‌المللی حقوق بشر گزارش داده که وضعیت سلامتی شیرین علم‌هویی و برخی زندانیان سیاسی زن در اوین خطرناک است. این زندانی کرد، آزارهای روحی و جسمی خود در زندان سپاه و بند ۲۰۹ را طی نامه‌ای شرح داده و از سردردهای منجر به خونریزی بینی، ضعف شدید بینایی و کابوس‌هایی یاد کرده که ناشی ازفشارهای متوالی‌اند. شیرین علم‌هویی نوشته که ماموران وزارت اطلاعات او را در روز ۱۲ اردیبهشت به بند ۲۰۹ برده و شرط همکاری و مصاحبه را طرح کرده‌اند. 

خلیل بهرامیان، وکیل مدافع این زندانی با تایید اخبارموجود به دویچه‌وله می‌گوید: «هرگونه اعمال فشار بر زندانی بر اساس قانون جرم است و هرکس چنین کند، قابل تعقیب کیفری است. بسیاری زندانیان سیاسی تحت فشار هستند ولی وکیل موظف است تنها با مستندهای قانونی به این‌گونه خلاف‌ها اعتراض کند. مسئله اینجاست که کسی این شروط را به صورت رسمی عنوان نمی‌کند. در نتیجه دست ما بسته‌است و اوضاع به‌گونه‌ای است که گاه حتی طرح چنین خبرهایی می‌تواند موکلان ما را با دردسرهای جدیدی روبرو سازد.»

به نقل از کمپین بین‌المللی حقوق بشر، یک فعال کرد دیگر به نام زینب جلالیان نیز زیر فشار قبول یک مصاحبه تلویزیونی است. مقامات اطلاعاتی هفته گذشته به خانواده جلالیان گفته‌اند که شرط ملاقات، راضی کردن زینب به مصاحبه تلویزیونی است. این در حالی است که هر دو زندانی کرد در برابر فشارهای جاری مقاومت کرده و حاضر نشده‌اند جلوی دوربین ماموران اطلاعات قرار گیرند. این‌دو افزون بر رنج‌های روحی، مبتلا به بیماری‌های جسمی هستند و از بی‌اعتنایی مسئولان زندان به درمان خود خبر می‌دهند. خلیل بهرامیان می‌گوید: «طبق آیین‌نامه زندان‌ها، وظیفه مداوا و رسیدگی های پزشکی بر عهده مسئولان زندان است، اما سرنوشت زندانی مدت‌هاست که دست قضات قرار گرفته و آنها عموما در کادر امنیتی به زندانی نگاه می‌کنند. در نتیجه سلامت و درمان زندانی را نیز نه به‌عنوان یک حق، بلکه به‌عنوان یک پاداش برای همکاری در نظر می‌گیرند. در مورد شکنجه نیز هرگاه صحبتی به میان می‌آید، می‌گویند باید ثابت کنید. درحالی‌که عکس آن صادق است و این زندانبان است که باید ثابت کند شکنجه وجود ندارد.»

شیرین علم‌هویی به اتهام همکاری با سازمان "پژاک" حکم اعدام دریافت کرده است. وی که ۲۹ ساله است، دو سال قبل در تهران توسط سپاه پاسداران دستگیر شد. خلیل بهرامیان با تاکید بر این‌که موکل‌‌اش هرگز مسلح نبوده، ابراز امیدواری می‌کند که این حکم به دلیل مغایرت با منطق قضایی، در دادگاه تجدیدنظر شکسته شود. حکم اولیه اعدام شیرین علم‌هویی، دی‌ماه سال ۸۸ صادر شده و باید تا پایان خرداد ۸۹ تایید یا نقض شود. خلیل بهرامیان وکیل زینب جلالیان نیز هست اما تاکنون موفق به ملاقات با او نشده است.

محبوبه کرمی از دیگر زندانیانی است که زیر فشار مصاحبه قرار گرفته است. یکی از نزدیکان این فعال حوزه زنان به کمپین بین‌المللی حقوق بشر گفته که مقامات اطلاعاتی به او یادآوری کرده‌اند که اگر جلوی دوربین قرارنگیرد، مجازات سنگینی خواهد داشت. گفته می‌شود محبوبه کرمی که دچار افسردگی شدید روحی است، انجام مصاحبه را قبول کرده است. 
]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3505/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3505/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Sat, 08 May 2010 22:40:57 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>جایزه یک بنیاد فمینیستی برای فعالان زن زندانی در ایران</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> «بنیاد فمنیست مجوریتی» جایزه سال 2010 خود را با تقدیر از تمام فعالان حقوق زن در ایران به آن دسته از فعالان زن ایرانی اهدا کرد که در زندان‌ به سر می‌برند. 

در مراسم اهدای این جایزه که، 14 اردیبهشت، در شهر لس‌آنجلس برگزار شد، عشا مومنی از فعالان جنبش زنان که خود سابقه زندانی شدن در جمهوری اسلامی را دارد، این جایزه را از طرف فعالان مدنی زنی که زندانی هستند، دریافت کرد.

«بنیاد فمینیست مجوریتی» یک سازمان فمینیستی غیردولتی در آمریکاست که در سال 1987 برای برقراری تساوی‌ جنسیتی، تامین سلامت تولیدمثل و از بین بردن خشونت تاسیس شد. این بنیاد از سال 1972 ناشر «میس مگزین» یکی از اصلی‌ترین مجلات فمینیستی آمریکاست. 

عشا مومنی پس از دریافت این جایزه،‌ در سخنانی با اشاره به بیش از صد سال فعالیت زنان در ایران برای دستیابی به حقوق برابر، گفت که در سال 88 دوبار معنای آزادی را چشیده‌است. یک‌بار پس از آزادی از سلول انفرادی در زندان اوین و بار دیگر وقتی مردم در تظاهرات‌‌های اعتراضی به نتایج انتخابات «خیابان‌های ایران را از آن خود کردند.»

وی افزود اکنون زنان ایران با حقوق خود آشنا شده‌اند و دیگر نمی‌توان «صدای آن‌ها را خاموش کرد.» وی با اشاره به فعالان زن زندانی در ایران، گفت که این زنان علاوه بر هزینه زندانی شدن، متحمل هزینه‌های نادیدنی بسیاری چون از دست دادن کار، اخراج از دانشگاه، تهدید خانواده و اتهامات بی‌اساسیمی ‌شوند‌ که گاه به از هم پاشیدن خانواده می‌انجامد. به گفته وی این هزینه‌ها برای فعالان زن در گروه‌های اقلیت قومی یا مذهبی بسیار بیشتر است. 

خانم مومنی در انتها با اظهار تاسف از عضویت ایران در کمیسیون مقام زن سازمان ملل و سکوت جامعه بین‌المللی در برابر آن، اضافه کرد که موضوع حقوق بشر در ایران نباید در سایه مساله هسته‌ای کمرنگ شود.  

در مراسم امسال که با حضور مقامات شهر لس‌آنجلس و فعالان حقوق زنان و گروه‌های اقلیت در هتل بورلی‌هیلز شهر لس‌آنجلس برگزار شد، از زنان ایرانی به عنوان پیشگامان اعتراض در تظاهرات‌های بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 و کسانی که بیشتر از همه خواهان تغییر شرایط موجود در ایرانند، یاد شد. 

«هلن چو»، که یکی از اعضای هیات مدیره فمنیست مجوریتی است، در هنگام تقدیم این جایزه با توضیح وضعیت نابرابر زنان در قانون ایران، از آنان به عنوان «زنان شجاعی» نام برد، که برای تغییر وضعیت موجود تلاش می‌کنند و زندان و شکنجه آنان را ناامید نمی‌کند‌.

بنیاد فمنیست مجوریتی علاوه بر فعالان زن زندانی در ایران، از خالد حسینی،‌ نویسنده آمریکایی افغانی‌تبار، گلوریا استاینم، فمینیست‌ مشهور امریکایی و موسس «میس مگزین» و دولارس هورتا، فعال کارگری مکزیکی تبار، تقدیر کرد.

عشا مومنی، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در شهر نورتریج در رشته علوم ارتباطات است. وی در سال 87 در حالیک ه مشغول تکمیل پروژه پایان‌نامه خود در مورد زنان فعال در کمپین یک میلیون امضا در ایران بود، توسط وزارت اطلاعات دستگیر شد. وی مدت 28 روز در سلول انفرادی به سر برد و پس از آن به مدت 9 ماه اجازه خروج از کشور را نداشت. وی اکنون در شهر لس‌آنجس مشغول تحصیل است. 

سال گذشته بنیاد فمنیست مجوریتی جایزه افتخاری خود را به «کمپین یک میلیون امضا» به خاطر فعالیت‌ «فوق‌العاده» این گروه برای پایان دادن به قوانین نابرابر جنسیتی در ایران اهدا کرده بود. در سال 2006 نیز شیرین عبادی، حقوق‌دان و فعال حقوق بشر، یکی از برندگان این جایزه بود.

منبع: <a href="http://www.mardomak.org/news/Majority_Prize_Feminism_Iranian_Jailed_Women/">مردمک</a>]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3490/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/05/post_3490/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Wed, 05 May 2010 23:38:30 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>فعالان مدنی ایران خواهان مخالفت سازمان ملل با پیوستن ایران به کمیسیون مقام زن شدند</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> بیش از 250 تن از فعالان حقوق زنان با انتشار نامه ای از اعضای شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد خواستند با عضویت ایران در کمیسیون موقعیت زنان مخالفت کنند، یا چنانچه به دلایل سهمیه بندی منطقه ای مجبور به پذیرش ایران هستند، جمهوری اسلامی را به پایبندی به "پیمان های بین المللی حقوق برابر" ملزم کنند.

در این نامه که نسخه ای از آن برای انتشار در اختیار "<a href="http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/article/2010/april/28//-74939a0221.html">روز</a>" قرار گرفته، تصریح شده است که جایگاه خالی گروه آسیایی کمیسیون به مراتب بیش از قرار گرفتن ایران بر این جایگاه به نفع رشد و توسعه زنان در جهان خواهد بود.

متن کامل نامه فعالان حقوق زنان به شورای اقتصادی، اجتماعی سازمان ملل به شرح ذیل است.

اعضای محترم شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل متحد

خبر شوک برانگیز تائید نامزدی ایران برای کسب کرسی گروه منطقه ای آسیا در کمیسیون مقام زن، همه فعالان حقوق زن و برابری جنسیتی را به بحت و حیرت فرو برده است. شواهد حاکی از آن است که ایران در جریان نشست روز 28 و 29 آوریل کرسی منطقه آسیا و اقیانوسیه را به دلیل بی رقیب بودن کسب خواهد کرد.

ما جمعی از فعالان حقوق برابر جنسیتی بر این باوریم که جایگاه خالی گروه آسیایی کمیسیون به مراتب بیش از قرار گرفتن ایران بر این جایگاه به نفع رشد و توسعه زنان در جهان خواهد بود

امضا کنندگان این نامه در فرصت کوتاهی که تا روز انتخابات باقی مانده است مراتب اعتراض و هشدار خود را نسبت به حضور ایران در این مجمع بین المللی به اطلاع شما می رسانند.

در سالهای اخیر حکومت ایران نه تنها به کنوانسیون رفع تبعیض از زنان (سی داو)  نپیوسته، بلکه عملا با آن مخالفت ورزیده و  به عنوان یکی از ناقضان حقوق زنان  بارها و بارها در تیتر اخبار جهان قرار گرفته است. دولت ایران با نقض حقوق زنان در قانون، ساختارهای اجرایی کشور و نهادهای فرهنگ سازی که هنجار های اجتماعی را ترویج می کنند، همواره کوشیده است تا نابرابری جنسیتی را در تار وپود جامعه از خانواده گرفته تا عالی ترین نهادهای کشوری تثبیت کند.

آیا قوانین تبعیض آمیزی مثل نداشتن حق انتخاب همسر برای دختران، نداشتن حق انتخاب تحصیل بعد از ازدواج، نداشتن حق طلاق، نداشتن حق سرپرستی فرزند، تلاش برای تسهیل چند همسری مردان، تصویب طرحی به نام عفاف که به ماموران دولتی اجازه می دهد  در خیابانها با زنان و دختران رفتارهای پر خشونت داشته باشند، سهمیه بندی جنسیتی دانشگاه ها و دستگیر و زندانی کردن فعالان مسالمت جوی حقوق زن و  ده ها مثال دیگر کافی نیست تا نشان دهد دولت جمهوری اسلامی اعتقادی به برابری جنسیتی ندارد و برای این تثبیت این تبعیض از همه امکانات موجود بهره می گیرد؟

در ده سال گذشته بسیاری از فعالان زن در ایران کمپین های متعددی برای رفع تبعیض های قانونی و اجتماعی و سیاسی به راه انداخته اند که جنبش جهانی زنان را نیز متاثر کردده است.

با این وجود متاسفانه تنها عامل پذیرش اعضا در نهادی بین المللی همچون کمیسیون مقام زن، سهمیه بندی منطقه ای است نه عملکرد دولتهای منطقه در قبال مسائل زنان.. پرسش اینجاست که آیا دولتی که به گزارش شواهد و مدارک، اساسا باوری به برابری جنسیتی ندارد، چه اهدافی را در کمیسیون مقام زن که اهدافش را بر مبنای رفع تبعیض جنسیتی و توسعه مقام و جایگاه زن  بنا نهاده دنبال می کند؟ دولت ایران نه تنها باوری به برنامه عمل کنفرانس پکن که در دستور کار این کمیسیون قرار دارد ندارد که عملا جلوی اجرای آن را در کشور متبوع خود گرفته است و پس از گذشت پانزده سال و پیشبرد بسیاری از اهداف این برنامه در بسیاری از کشورهای جهان،  آن را  شکست خورده می نامد! 

در سالهای اخیر دولت ایران همواره سعی داشته است که  نظام پدرسالار دولتی و ساختارهای نابرابرجنسیتی در ایران را با فریبهایی همچون دفاع از فرهنگهای بومی و ارزشهای سنتی  توجیه کند و فراهم بودن فرصتهای بین المللی این توجیهات را به یک تهدید جدی تبدیل خواهد کرد که نه تنها زنان ایران که زنان سایر کشورهای جهان را نیز در برمی گیرد.

ما جمعی از مدافعان حقوق برابر جنسیتی با این هشدار اعلام می کنیم که حضور ایران در این کمیسیون یک تهدید جدی برای اهداف و ایده آلهای کمیسیون و در تناقض با ماهیت آن و همچنین تهدیدی برای صلح، برابری و امنیت جهانی است. زیرا به یقین دولت ایران تلاش خواهد کرد با استفاده از این فرصت جهانیا به هدف خود در انقطاع فرایند رشد و توسعه زنان ادامه دهد.

ما این نامه را با این امید می نویسیم که شما با این عضویت مخالفت کرده و در صورتی که اصراری بر پرکردن جایگاه خالی گروه آسیا دارید تنها بصورت مشروط  و با گرفتن تعهد از ایران به پایبندی به پیمان های بین المللی حقوق برابر، بویژه به برنامه عمل کنفرانس پکن و پیوستن به پیمان رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان این امکان را به ایران بدهید.

امضاکنندگان این نامه عبارتند از:

آرش نصیری اقبالی، آزاده خسروشاهی، آزاده فرامرزيها، آزاده مرادیان، آزاده ثبوت، آسو صالح، آسیه امینی، آسیه نریمان، آيدين دهقاني، آیدا سعادت، آیدا قجر، آینده آزاد، احمد باطبی، احمد صابری، احمد علوی، احمد رافت، اختر قاسمی، اکبر عطری، اکرم خیر خواه، اسماعیل خویی، الهه امانی، الهام قیطانچی، الهه قهرمان، امید کوهی، امیر حسین گنج بخش، امیر رشیدی، احمد بیگلو، بلال مرادویسی، بهاره علوی، بهاره راوند، بهنام براهویی نوخط، بهمن محسنی سلطانی، بیتا یاری، پردیس درخشنده، پرستو الله یاری، پروین اردلان، پروین اشرفی، پریسا کاکایی، پویان فخرایی، پیمان مردوخی، تارا احمدی، ثریا فلاح، جواد صفوی، حامد صادقی صفت، حجت نارنجی، حسام میثاقی، حسن شریعتمداری، حسن نایب هاشمی، حسین خسروی، حسین علوی، حسین لاجوردی، حمید پرنیان، حمید حمیدی، خدیجه مقدم، خسرو بندری، خسرو علی اکبری، داریوش سلطانی، درنا بندری، دکتر محمدعلی توفیقی، دکتر هوشنگ سبحانی، دلارام علي، دلبر توکلی، راحله بکتاش، رحمان جوانمردی، رضا پیرزاده، رضا پرتوی، رضا سیاوشی، رضا گوهرزاد، رضوان مقدم، رکسانا شتایش، روجا بندری، روحی شفیعی، رودابه پرورش، روژین محمدی، روشنک آسترکی، رویا کاشفی، زانیار احمدی، زویا اسکندریان، زهرا توفیق، زهره اسد پور، زینب پیغمبرزاده، ساچلی افلاکی، ساسان قهرمان، ساشا سیامی، ساقی قهرمان، رسامان رسول پور، ستاره هاشمی، سپهر عاطفی، سحر سجادی، سحر مفخم، سعید حبیبی، سلماز مقدم، سمانه عابدینی، سمانه موسوی، سهیلا نیکپور، سودابه فرح نیا، سوران مردوخی، سوفیا صدیق پور، سولماز آیکدر، سیاوش اصغری، سیمین شریفی، سیمین کریمی، شادی صدر، شکوفه شادابی، شهاب الدین شیخی، شهرام تهرانی، شهلا اصغری، شهلا بهاردوست، شورانگیز داداشی، شیرین فامیلی، شیرین مهرگان، شیوا نوجو، صادق شجایی، صبا واصفی، صبا واجدی، صبا خویی، صبا صراف، صبری نجفی، صدیقه مقدم، طاهره دانش، طیبه مونسان، عارفه الیاسی، عشا مومنی، عفت ماهباز، علی افشاری، علی کلایی، علی طایفی، علی اکبر خسروشاهی، علی اکبر مهدی، علی راکعی، علی عبدی، علی کانطوری، علی ماهباز، علی واعظی پور، علیرضا رهبری، عنایت کاتولی، فائزه مدرس گرجی، فاطمه شمس، فاطمه غلامرضایی، فاطمه فنائیان، فاطمه مسجدی، فرزاد طلوعی، فرشاد اخگری، فرشته قاضی، فرناز کمالی، فرزاد کمالی، فرنوش کمالی، فرهادخسروخاور، فرهمند علی پور، فروغ سمیع نیا، فریبا داوودی مهاجر، فریده پور عبدالله، فریده مقدم، فهیمه خضر حیدری، فیروزه مهاجر، فیلیپ گرنت، قدسی سرمست، کاوه رضایی، کلارا مرادیان، کوروش صحتی، کیانوش سنجری، گلناز بهگو، گیتی خیرخواه، گیتی سلامی، لعبت والا، لیلا صحت، لیلا کرمی، ماهرخ غلامحسینی، رویا طلوعی، مجید محمدی، محبوبه عباسقلی زاده، محبوبه محبی، محمد برجنجی، محمد شیرزاد، محمد رضا عینی، محمد فلاح نيا، مرجان قهرمانی، مریم افضلی، مریم امی، مریم اهری، مریم عامری، مریم کاویانی، مریم بهشتی، مریم بیدگلی، مژگان ارشادی، مسعود بُربُر، مسیح علی نژاد، میترا جوانمردی، منصور تیفوری، منصور فتحی، منصوره شجاعی، منیره حاجی، مهران براتی، مهرداد مشایخی، مهرنوش اعتمادی، مهشید راستی، مهوش مهاجر، ناهید توسلی، نرگس کرمانشاهی، نریمان رحیمی، نسترن خسروی، نسرین افضلی، نسیم خسروی، نسیم سرابندی، نگار سماک نژاد، نازلي صادقي، نازی عظیما، نازنین انصاری، نفیسه آزاد، نگار اصلاني، نگار روبانی، نگار انسان، نگین شیخ الاسلامی وطنی، نوشابه امیری، نوشين خاکي، نیکزاد زنگنه، نیما راشدان، لیدا حسینی نژاد، لئوناردو رافت، هاجر کبیری، هدیه نامی، هایده روشن، هژیر پلاسچی، هومن بیگی، وجیهه مقدم، وحیده محمودی، یاور خسروشاهی

سازمان ها و شبکه های بین المللی حامی این نامه:

Women Living Under Muslim Law

BAOBAB for Women’s Human Rights (African Network)

GREFELS (Groupe de Recherche sur les Femmes et les Lois au Sénégal)

Droits Humanins Sans Frontiers

International Campaign for Human Rights in Iran

International Coalition Against Violence in Iran (ICAVI)

Khoie Foundation]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3451/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3451/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Wed, 28 Apr 2010 20:11:47 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>فائزه هاشمی: اگر قوانین برای زن و شوهر برابر باشد، نیازی به مهریه نیست </title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong>  لایحه  حمایت خانواده، یک بار دیگر موج اعتراض فعالان مدنی را برانگیخت. فعالان جنبش زنان تصویب این لایحه را سبب متشنج شدن نهاد خانواده می دانند در حالی که آمار پرونده های اختلافات خانوادگی و به خصوص طلاق بخش وسیعی از آمار نگران کننده پرونده های وارده به دادگاه ها را تشکیل می دهد طیف موافقان با این استدلال که در قانون موجود هيچ محدوديتي براي ازدواج مجدد وجود ندارد، اما دولت با گنجاندن ماده 23 در لايحه حمايت از خانواده با دشوار كردن شرايط ازدواج مجدد به دنبال محدود كردن آن است،در راستای تصویب این لایحه تلاش می کنند. آن چه می خوانید نگرش فائزه  هاشمی ،نماینده پیشین مجلس، به لایحه حمایت خانواده است:

<strong>به نظر شما مواد 23 و 25 لایحه  حمایت خانواده به چه منظوری تدوین شده است ؟</strong>

ظاهر خوش بینانه  قضیه این می تواند باشد که در پی حل برخی از معضلات اجتماعی این لایحه تدوین شده است؛ ولی شاید به دنبال خدمت رسانی به مردان باشند؛ به هر حال در فرهنگ مردسالار مطرح شدن چنین چیزی بعید نیست!

<strong>به نظر شما شروطی که برای تعدد زوجات در لایحه ی حمایت از خانواده مطرح شده، قابل اجراست؟</strong>

بستگی دارد که موضوع را چگونه ببینید؛ اگر عدالت را فقط عدالت اقتصادی و مالی یا تقسیم زمانی در نظر بگیرید، بله؛ ولی اگر منظور ازعدالت، عدالت عاطفی، اجتماعی و روانی باشد، نه. به طور طبیعی اگر عشق و علاقه به زن اول هم چنان محکم و پا بر جا باشد، اصلا چه دلیلی برای ازدواج دوم و سوم می تواند وجود داشته باشد؛ البته بایستی یک سری استثنائات و یا شرایط خاصی که بسیار اندک هستند را کنار گذاشت. بعید می دانم در اسلام هم، عدالت از نوع اول که ذکر کردم، مورد نظر باشد. فکر می کنم همین که در باطن و دل انسان، علاقه به یکی بیش از دیگری باشد به این معنی است که عدالت، وجود ندارد.

<strong>فکر می کنید زنان اصول گرا با این لایحه مخالف اند یا موافق؟</strong>

خود اصول گرایان هم طیف‌های متعددی دارند؛ بسیاری از افراد، بین اصول گرایان نه تنها مخالف این دو بند لایحه هستند؛ بلکه برای عدم تصویب آن هم به جدیت تلاش می کنند.

<strong>اساسا نظرتان راجع به تعدد "شرکای جنسی" یا به عبارتی "تعدد زوجات" چیست؟</strong>

به نظر نمی رسد این رفتار با نظرات انسانی و یا اصول اسلامی و عدالت، سازگار باشد. آیا مردها تحمل چنین چیزی را در مورد همسران  شان دارند؟ پس چه طور می شود انتظار داشت که زنان، بتوانند چنین چیزی را قبول کنند!

<strong>به نظر شما "تعددزوجات" برای مردان، اگر با اجازه ی زن اول باشد، جایز و انسانی است؟</strong>

خیر! حتی اگر با اجازه ی زن اول هم باشد، غیرانسانی است. مگر کم هستند مردانی که آن قدر فشار بر همسر خود آورده و او را به تنگ می آورند تا موافقت همسر اول را برای ازدواج دوم خود بگیرند؛ به عبارت دیگر زن، چنین اجازه ای را از روی اجبار، اکراه، و ترس داده است، نه از روی میل و اراده. به نظر می رسد دو بند این لایحه، بیش تر لایحه ی حمایت از مردان است تا حمایت از خانواده. این لایحه از تضعیف حقوق بیش تر زنان در مقابل قانون، تسلط بیش تر مردان و تقویت فرهنگ مرد سالاری حمایت می کند؛ چرا که اکثریت ازدواج های مجدداتفاقا به تزلزل و خدشه بر نظام خانواده انجامیده است تا استحکام خانواده و لذا هر چه انجام آن راحت تر شود، خانواده های بیش تری متلاشی می شوند. این قانون، قانون جامعی نیست و مشکلات عدیده ای را برای خانواده ها ایجاد کرده و می کند. متأسفانه حرکت در همه ی زمینه ها به سمتی است که بایستی مرتب، افسوس گذشته را خورد. من این حرکت را غیرمتمدنانه، غیراخلاقی و در جهت تضییع حقوق زنان می دانم.

<strong>بسیاری از فعالان جنبش زنان با این مشکل مواجه اند که اعترضات شان به قوانین تبعیض آمیز، محکوم به مخالفت با اسلام و نص صریح قرآن می شود، به نظر شما آیا مخالفت با این قوانین به معنی مخالفت با دین اسلام است؟</strong>

متأسفانه اسلام حربه ای است در دست بعضی  ها، هر جا که کم می آورند آن را عملی می کنند. این قضیه در مسائل سیاسی و اجتماعی نیز به کرات اتفاق افتاده وهم چنان اتفاق می افتد. بسیاری از سنت ها وآداب و رسوم وخرافات و انحرافات در طول قرن ها به عنوان دین اسلام مطرح شده و منافع عده ای و گروه هایی نیز در دامن زدن آگاهانه و یا ناآگاهانه به این مسائل است. این عده اما متوجه نیستند که اگر قرار باشد، اسلام، مخالف حقوق انسانی و چیزهای بسیار بدیهی در این رابطه معرفی گردد؛ در واقع به اسلام ضربه وارد می شود؛ به طوری که متاسفانه در طول سالیان به عنوان مکتبی مخالف عدالت و ارزش  های والای انسانی نمایش داده شده است.

<strong>در حالی که تعیین مهریه با رضایت زن و مرد به صورت توافقی صورت می گیرد، آیا دخالت دولت، برای تعیین سقف مهریه، عملکردی درست است؟</strong>

متأسفانه در شرایط امروزی ما میزان مهریه ها چیزعجیب وغریبی است که تبدیل به یک معضل اجتماعی شده است. به نظر من برای حل این موضوع بایستی آسیب شناسی کرد و دلایل آن را یافت؛ یعنی در رفع علت کار شود و نه معلول. عدم حمایت قانونی از زنان، قدرت بالای مرد در منزل از نظر قانونی، وجود فرهنگ مردسالاری در جامعه، در بعضی موارد عدم حمایت خانواده ها، مشکلات اقتصادی و تأمین نبودن آینده ی زن در صورت جدایی این ها بخشی از مواردی است که سبب می شود زنان احساس امنیت نداشته باشند و دست به دامن چنین مهریه هایی شوند. برای برخورد با چنین برخوردی بهتر است که تلاش برای رفع آن مشکلات شود تا سلامت اجتماعی وخانوادگی را هم تضمین کرد. مگر می شود بر هدیه مالیات بست؛ در حالی که خمس هم بر مهریه تعلق نمی گیرد! این لایحه نه تنها مشکلات را حل نمی کند؛ بلکه شرایط را حادتر می کند؛ به علاوه مردان، آگاهانه و با اراده ی کامل، بدون هیچ اجباری مهریه را تقبل می کنند. در جامعه ی مردسالار که مردان مجبور به این کار نیستند وقتی قادر به تأمین مبلغ نیستند، نمی پذیرند. اگر قانون موجود به نحوی اصلاح شود که زنان، احساس کنند، در صورت بروز هر نوع مشکلی قانون، حمایت یکسانی از دو طرف خواهد داشت، مطمئنا به چنین مهریه هایی نیاز پیدا نمی کنند.

<strong>به نظر شما قوانین موجود در راستای بهبود زندگی زنان است یا روند زندگی سالم را برای آن ها دشوار کرده؟</strong>

یک سری قوانینی داریم که به محض اعتراض زن ها به شرایط موجود، همیشه به آن ها ارجاع داده می شود. قوانینی مثل؛ گرفتن مهریه، اجرت المثل، عسر وحرج، دریافت پول به ازای شیر دادن به بچه و کار در منزل. خیلی ها این قوانین را به عنوان حقوق پیشرفته مطرح می کنند؛ اما این ها، شأن زن را نه در اندازه ی مادر، همسر و بانوی خانه؛ بلکه در حد یک خدمتکار و دایه برای مرد و فرزند او تنزل می دهد و فرصت بیش تری را برای حقوق بیش تر مرد ایجاد می کند. البته خدمتکار و دایه بودن هیچ کدام بی ارزش نیست، ولی هر کدام باید در جای خود دیده شود. مگر خانه، مال هر دو نفر نیست. مگر بچه، محصول یک زندگی مشترک نیست، اگر این گونه است برای چه زن باید برای خانه و فرزند خودش پول بگیرد. برای این که حرمت انسانی زن به عنوان بانوی خانه و یا مادر حفظ شود، زن ومرد هر دو باید مالک باشند و اموالشان به طور مساوی تقسیم شود. متأسفانه قوانین ما به نحوی است که وقتی زن ایرانی با یک خارجی ازدواج می کند، از یک زن خارجی که با مرد ایرانی ازدواج می کند، حقوق خود و فرزندش بسیار کمتر است و یا هویت بچه، تابع خون پدر است و خون مادر، نقشی ندارد. این به معنی این است که هویت زن ایرانی در صورت ازدواج با هویت همسرش تعریف می شود .

<strong>تحلیل شما از عمل کرد فقه شیعه در ارتباط با مسائل زنان، در سال های اخیر چیست؟</strong>

اگر فقه شیعه نتواند جوابگوی مسایل روز، در کلیه حیطه‌ها باشد، عدالت و جامع و مانع بودن خود را به تدریج از دست می دهد و در طول زمان دچار آسیب می شود. وظیفه ی عالمان دینی و مجتهدین در این زمینه بسیار سنگین است. حرف نو براساس آموزه‌های اسلامی زدن به خصوص در جامعه ی امروزی که زنان نقش بسیار اساسی در زمینه ها و قلمرو های گوناگون دارند، بسیار مهم است. برداشت رادیکالی و آمیخته به خرافات از دین داشتن، بیش از هر چیز دین را آسیب پذیر می کند. امیدوارم که فقه شیعه بتواند، همیشه پیشرو باشد و تعارضات و تناقضات را حل کند. چه طور است که زن می تواند در بیرون از خانه مدیر، وکیل، وزیر، استاد دانشگاه و... باشد و بخش مهمی از یک جامعه را اداره کند، اما در خانواده عملا در قبال مرد صغیر است و جنس دوم. پایان نامه ی فوق لیسانس من در این زمینه بود در موضوعاتی که کار کردم آیه ای نیافتم که چنین تبعیضی را در خانه، بین زن ومرد بیان کرده باشد.

<strong>آیا قوانینی که در مجلس، مصوب می شوند، مبنای علمی دارند؟</strong>

در مجلس، مرکز پژوهش برای انجام کار کارشناسی وجود دارد، اما مشکل در خصوص زنان، سنت، تفکر و باورهای غلط و مردسالارانه است که به نظر خیلی ها این باورهای غلط، عین اسلام است؛ این گونه تفکرات است که کار کارشناسی را سخت می کند و شهامت تصمیم گیری ها در حیطه زنان را کاهش می دهد.

<strong>فکر نمی کنید شرکت دادن نظرات کارشناسانه‌ی ان.جی.اوها در تصمیم گیری های دولت، نقش مثبتی داشته باشد؟</strong>

حتما همین طور است، اگر سیاست درستی حاکم باشد، ان.جی.اوها می توانند بازدهی بسیار خوبی برای مجلس و سایر مراکز اجرایی و قانون گذاری داشته باشند.

<strong>دولت در این دوره چه قدر از نظرات ان‌جی‌اوها بهره جسته است؟</strong>

به نظر می رسد در این دوران، اعتقادی به نهادهای غیردولتی وجود ندارد؛ چه همراه، چه منتقد.

<strong>شما بنیان مساله ی مهریه را قبول دارید یا نه؟</strong>

اعتقادی به این مسئله ندارم

<strong>آیا پیشنهادی برای جایگزین کردن با مواد 23 و 25 دارید؟</strong>

فکر می کنم ماده 22 باید حذف شود و قانون موجود به سمتی اصلاح شود که تعدد زوجات غیر از شرایط بسیار ویژه و استثنایی، حتی با اجازه ی زن اول نیز امکان پذیر نباشد. در مورد بند 25 هم فکر می کنم باید حذف شود؛ چرا که مهریه یک توافق است و مرد از نظر قانونی آن قدر حمایت می شود که قادر باشد چنین تعهدی را نپذیرد و به جای این بند مواردی که در دفترچه های عقد به صورت اختیاری وجود دارد، اجباری شوند و قوانین در جهت تأمین عدالت در امور خانواده اصلاح شود.

منبع: مدرسه فمینیستی - صبا واصفی]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3412/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3412/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Fri, 23 Apr 2010 15:58:01 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>شادی صدر از وضعیت زنان زندانی در ایران می‌گوید</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> شادی صدر حقوقدان و فعال حقوق زنان، از جمله کسانی بود که بعد از انتخابات و در جریان نماز جمعه ای به امامت اکبر هاشمی رفسنجانی، دستگیر شد و به زندان افتاد.

خانم صدر بعد از مرخص شدن از زندان، ایران را ترک کرد و در این ماه ها همچنان به فعالیت هایش در زمینه حقوق بشر و حقوق زنان ادامه می دهد.

شادی صدر در ماه های گذشته همچنین برنده چهار جایزه بین المللی از جمله جایزه لاله حقوق بشر در لاهه هلند، جایزه حقوق بشر لخ والسا در شهر دانسینگ لهستان، جایزه زنان شجاع وزارت امور خارجه آمریکا و جایزه پروانه طلایی جشنواره فیلم های حقوق بشر عفو بین الملل شد.

خانم صدر در گفت و گو با <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2010/04/100421_l19_women_shadi_sadr.shtml">بی بی سی فارسی</a> شرایط زنان زندانی در ایران را که یا از فعالان حوزه زنان و حقوق بشر و یا روزنامه نگار هستند دشوار توصیف کرد.

<strong>بعد از آزادی از زندان، در گفت و گویی از برخورد شدید بازجوها و افزایش فشار در زندان گفتید. تجربه‌تان از بازجویی ها چه بود که فکر می کنید بازجویی ها شدت پیدا کرده است؟</strong>

این بار دوم بود که بازداشت می شدم. دفعه اول در اسفند ماه سال ۱۳۸۵ در جریان تجمع فعالان جنبش زنان در مقابل دادگاه انقلاب بازداشت شدم و آن زمان هم در بازداشتگاه ۲۰۹ که بند وزارت اطلاعات است بودم. برای من دفعه دوم تداعی کننده بار اول بود و مدام مقایسه می کردم و در هر مقایسه به این نتیجه می رسیدم که همه چیز بدتر شده است. از کیفیت شرایط بازداشتگاه تا برخورد بازجوها ولی آن چیزی که درباره برخورد بازجوها می توانم بگویم این است که در هیچ بخشی از بازجویی های مکرر که مدام گروه های بازجویی عوض می شدند، من نتوانستم صورت بازجو را ببینم و همواره مجبور بودم با چشم بند رو به دیوار بازجویی پس بدهم.

خیلی وقت ها برخوردها به شدت خشن بود و مواردی که اساسا هیچ ربطی به چارچوب سوالات یا فعالیت های من نداشت و به زندگی شخصی من مربوط بود، پرسیده می شد.

در مجموع فکر می کنم همه اینها باعث شد که به این نتیجه برسم که شرایط سخت تر شده است.

<strong>در این روزها مدام اخباری می شنویم از زنان فعال در حوزه زنان و یا روزنامه نگاری که در زندان هستند و تحت فشارند که به مسائلی اعتراف کنند که مد نظر بازجوهاست. آیا از فعالان زنی که در این مدت بازداشت شده اند در این مورد سخنی شنیده اید؟</strong>

سلول انفرادی و نگه داشته شدن در انفرادی در طولانی مدت به خودی خود فشار محسوب می شود. در آنجا می توانند شرایط را به تناسب فشاری که می خواهند به زندانی وارد کنند سخت تر کنند. شرایطی مثل دسترسی به دستشویی، حمام و به ویژه هواخوری و یا حتی تلفن زدن، همه اینها. ولی نکته ای که از بسیاری بازجویی های کسانی که به عنوان فعال سیاسی بعد از انتخابات دستگیر شده اند و بعد آزاد شدند می شندیم این بود که به طور سیستماتیک سوالات مربوط به زندگی خصوصی از آنها پرسیده می شد و یا تحت فشار بودند تا به دروغ راجع به روابط شخصی شان اعترافاتی داشته باشند. این کار به خودی خود و قبل از اینکه هر چیز دیگری باشد شکنجه جنسی محسوب می شود. وقتی صحبت از یک زن زندانی سیاسی به میان می آید همیشه در ذهن ما هست که شکنجه جنسی می تواند بخشی از فشارها باشد.

<strong>آیا در این رابطه می توانید مثال مشخصی بزنید؟</strong>

به تازگی وکیل خانم هنگامه شهیدی که در زندان هستند متنی را منتشر کردند و در آن اشاره کردند به مواردی که از خانم شهیدی بازجویی شده بود. درمورد زندگی شخصی شان و همین طور تحت فشار قرار دادن شدید ایشان برای اینکه اعتراف کند به دروغ که با فلان فعال سیاسی یا با اشخاص دیگری که از نظر بازجوها از نظر سیاسی مهم بودند رابطه هایی داشته که از نظر قوانین جمهوری اسلامی روابط نامشروع به حساب می آید.

به طور مشخص وکیل ایشان حتی در نامه اعلام کرده اند که مواردی در این پرونده از خانم شهیدی سوال شده که من شرم دارم درباره آنها صحبت کنم. بنا بر این جای این سوال باقی می ماند که چگونه برخلاف تمام قوانین موجود، بر خلاف قانون آیین دادرسی کیفری، قانون حقوق شهروندی چنین سوالاتی از زنان زندانی سیاسی پرسیده می شود.

<strong>فعالان زنی که در حال حاضر در زندان هستند نه تنها به خاطر شرایط زندان و بازجویی ها تحت فشارند که امکان دارد از سمت خانواده هایشان هم تحت فشار باشند. یعنی خانواده از ابتدا مخالف فعالیت آنها بودند و الان این مخالفت شدیدتر هم شده است. آیا در این زمینه تجربه ای داشته اید؟</strong>

این تجربه وجود داشته است. سال های قبل تر، زمانی که فعالان جنبش زنان به زندان می رفتند و بقیه اعضای جنبش به دیدار خانواده ای که دخترشان و یا عضوی از آن خانواده در زندان بود می رفتند، ما می دیدیم که خانواده اساسا مسئله شان این است که ما مخالف همه این کارها هستیم. بنا بر این می شد حدس زد که فشار خیلی زیاد است. این فشارها وجود دارد. اتفاقا زندان و تمامی آن مصیبت ها و سختی ها خیلی وقت ها باعث می شود که میزان مخالفت خانواده و جامعه پیرامونی با فعالیت سیاسی یک زن افزایش پیدا کند.

این تجربه معمولا در مورد مردها وجود ندارد. چرا که فعالیت سیاسی همواره یک فعالیت مردانه تعریف شده و خانواده با آن کنار می آید، ولی وقتی جاها عوض می شود و زنان وارد عرصه سیاست می شوند، طبیعی است که مردسالاری یک شبه از بین نمی رود. بنابراین موانع خانوادگی و اجتماعی هم در کنار موانع سیاسی قطعا وجود دارد.

در عین حال طرح مسئله شکنجه جنسی، طرح مسئله احتمال تجاوز در زندان که به خصوص در وقایع بعد از انتخابات خیلی روشن و واضح از طرف آقای کروبی مطرح شد و هیچ وقت هم مدرکی دال بر انکار آن از جانب دولت و حکومت ارائه نشد، در عین حال هم در بطن خودش این ویژگی مثبت را دارد که این موضوع را به طور عمومی، بی پرده و صریح مطرح می کند ولی یک اثر منفی هم دارد و آن این است که بلافاصله روی زندگی زنانی که می خواهند فعالیت سیاسی کنند از این جهت تاثیر می گذارد که به هر زنی که می خواهد وارد عرصه سیاست شود و فعالیت کند می گویند ممکن است بروی زندان و مورد تجاوز قرار بگیری.

<strong>اشاره کردید به دید و بازدید از خانواده زندانیان سیاسی، این روزها می بینیم که سران مخالف دولت و یا حتی زندانیان سیاسی که به مرخصی آمده اند، در دید و بازدیدهایشان زنان فعالی را که در حال حاضر در زندان هستند یا مرخص شده اند را از قلم نمی اندازند. ارزیابی شما از این دید و بازدیدها چیست؟ و فکر می کنید چه تاثیری می تواند بر زنانی که مشغول فعالیت های سیاسی و یا اجتماعی هستند بگذارد؟</strong>

وقتی زنان در عرصه سیاست حضور دارند و فعال هستند و بخشی از این جنبش هستند، طبیعی است که ما زندانی سیاسی زن داریم. ما سالیان سال زندانی سیاسی زن داشتیم، ولی حالا داریم از فاز جدید جنبش صحبت می کنیم و طبیعی است که آنها حضورشان را تحمیل می کنند. بنابراین وقتی بحث ملاقات با خانواده های سیاسی به میان می آیند نمی توان به عنوان مثال شیوا نظرآهاری را نادیده گرفت. چرا که تحت فشار است و یکی از مهم ترین زندانیان سیاسی زن است و بحث اش همواره مطرح است.

من فکر می کنم این قضیه اثرات خیلی مثبتی روی خانواده زندانیان می گذارد. چرا که مطرح شدن و زنده شدن دوباره موضوع باعث می شود تا جامعه دوباره به آن زندانی فکر کند. از نظر سمبلیک پیامی در آن است و به نوعی کلیشه ما را که تصور می کنیم فعال سیاسی فقط باید مرد باشد و کسی که با احزاب کار می کند و احیانا در چارچوب ها و قواعد مربوط به نظام می گنجد را می شکند. مثلا زن جوانی می بینیم که خیلی فعال است و با هیچ حزبی هم کار نمی کرده ولی الان به عنوان زندانی سیاسی در شرایطی قرار گرفته که رهبران سمبلیک جنبش ناگزیر به دیدار خانواده اش می روند و این موجودیت را به رسمیت می شناسند.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3407/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3407/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Thu, 22 Apr 2010 18:15:18 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>دومین گردهمایی سبز فعالان جنبش زنان برگزار شد</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> فعالان جنبش زنان، دومین گردهمایی سبز خود را با سر دادن دسته جمعی نغمه «همراه شو عزیز» در پایتخت ایران برگزار کردند. در این مراسم صمیمانه تعدادی از حاضران به ایراد سخنرانی پرداختند از جمله شهلا لاهیجی، زهرا رهنورد، مینو مرتاضی، زهره تنکابنی، شهلا اعزازی، فاطمه فرهنگ خواه، نرگس محمدی، نیره توکلی و نسرین ستوده و نیز تنی چند از خانواده های زندانیان سیاسی از جمله شهرزاد کریمان، مادر شیوا نظرآهاری و الهه مجردی، همسر محسن میردامادی و همسر عیسی سحرخیز.

در این گردهمایی فعالان طیف های مختلف جنبش زنان حضور داشتند از جمله طاهره طالقانی، فیروزه صابر، فریده ماشینی، فاطمه راکعی، فرزانه روستا، منصوره شجاعی، نوشین احمدی خراسانی، ژیلا بنی یعقوب، فاطمه گوارایی، مهناز محمدی، عالیه مطلب زاده، احترام شادفر، آمنه شیرافکن، فریده غائب، ترانه بنی یعقوب، مهسا امرآبادی، و جمعی از مادران صلح از جمله شهلا فروزانفر، فرخنده احتسابیان، گوهر شمیرانی و...

پیش از این نیز در اسفند ماه سال گذشته (1388) نخستین گردهمایی سبز فعالان جنبش زنان به مناسبت روز جهانی زن برگزار شده بود.

تصاویری از این گردهمایی را می‌توانید در <a href="http://www.iranfemschool.biz/spip.php?article4647">سایت مدرسه فمینیستی</a> ببینید.]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3366/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/04/post_3366/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Sat, 17 Apr 2010 20:30:18 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>سایت تغییر برای برابری برنده اولین جایزه نت شهروند گزارشگران بدون مرز و گوگل شدند </title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> در آستانه روز جهانی مبارزه با سانسور بر روی اینترنت، گزارشگران بدون مرز با حمایت شرکت گوگل جایزه نت شهروند خود را به وب نگاران فمینیست سایت تغییر برای برابری اهدا کرد. روز ٢٠ اسفند پروین اردلان فعال حقوق زنان، روزنامه‌نگار و یکی از سردبیران سایت جایزه را از دست روزنامه نگار مشهور فرانسوی ژان ماری کلمبانی دریافت کرد . این مراسم در دفتر شرکت گوگل در پاریس برگزار شد.

ژان فرانسوا ژولیارد در این باره اعلام کرد " خرسندیم که اولین جایزه نت شهروند ما به وب‌نگاران ایران اهدا شده است. در ایران اینترنت به شکل گسترده در مبارزه برای دمکراسی نقش ایفا کرده است . به ویژه در پی اعتراضات گسترده ایرانیان به انتخاب مجدد و مورد اعتراض محمود احمدی نژاد، بیش از نیمی از تصاویر رویدادهای این مدت از طریق اینترنت در سراسر جهان پخش شده است. وب‌نگاران ایران بسیار فعال و شایسته حمایت هستند. بدون حضور این نت‌شهروندان شجاع ما از اطلاعاتی لازم برای درک جهان خود محروم هستیم.

داوید دورمون معاون ارشد گوگل در این باره گفت " ازادی بیان یکی از عوامل بنیادینی است که به فرد قدرت بیشتری می‌دهد. ما در گوگول تلاش می‌کنیم که بیشترین اطلاعات و بیشترین انتخاب به کاربران در بیشترین کشورها داده شود. امروز حمایت از جایزه نت شهروندان گزارشگران بدون مرز و ارج گذاری به شجاعت جمعی " تغییر برای برابری" فرصتی است برای نشان دادن آنچه که عمیقا به آن معتقدیم. "

وب سایت تغییر برای برابری با هدف انتشار اخبار و نظرات کارزار " یک میلبون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز نسبت به زنان" در ايران، در سال ١٣٨٤ فعالیت خود را آغاز کرده است. امروز این سایت یکی از منابع اطلاع رسانی در باره حقوق زنان است. در کشوری که از سوی بنیادگرایان اداره می‌شود، تلاش وب‌نگاران فمیینست اهمیت دوچندانی در دفاع از حقوق بشر دارد. از جمله مبارزات آنها تلاش برای بازپس گرفتن طرح قانون "حمایت از خانواده" از مجلس قانون‌گذار ایران است که تعدد زوجات را قانونیت می‌بخشد. تا امروز بسیاری از اعضای فعالان کمپین بازداشت ویا تحت پیگرد قضایی قرار دارند.

پروین اردلان از پایه‌گذاران مرکز فرهنگی زنان و از اعضای اولیه کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز است. او که سردبیر نشریه‌ی اینترنتی تریبون فمینیستی ایران و عضو تحریریه‌ی مجله اینترنتی زنستان، ارگان‌های تعطیل شده‌ی مرکز فرهنگی زنان بوده، در حال حاضر عضو تحریریه سایت تغییر برای برابری است.

دیگر نامزدان جایزه:

یونی سانچز (کوبا) تان زورن ( چین)، تامار مبارک (مصر) سایت انگوشی ( روسیه) و ناگیون تین ( ویتنام)

١٢ مارس ، ١٤ اسفند روز جهانی مبارزه با سانسور که هر ساله از سوی گزارشگران بدون مرز برگزار می شود تلاش برای اینترنتی آزاد و قابل دسترسی همگان است. در این روز گزارشگران بدون مرز فهرست کشورهای دشمن اینترنت را منتشر می کند.

منبع: گزارشگران بدون مرز]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/03/post_3318/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/03/post_3318/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Fri, 12 Mar 2010 14:46:55 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>شادی صدر برنده جایزه زن &quot;شجاع جهان&quot; شد</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> شادی صدر، فعال حقوق زنان، برنده جایزه ویژه وزارت امور خارجه آمریکا شد. این جایزه همه ساله از سوی آمریکا به چند فعال مدنی در جهان اعطا می‌شود.

شادی صدر از سوی وزارت خارجه آمریکا به عنوان یکی از ۱۰ زن «شجاع جهان» در سال ۲۰۱۰ معرفی شده است.

نام شکریه اصیل و شفیقه قریشی از افغانستان نیز در میان برندگان این جایزه دیده می‌شوند.

اندرولا هنریک (قبرس)، سونیا پیر (جمهوری دومینیکن)، اَن نیوگو (کنیا)، لی آی–ران (جمهوری کره)، جنسیلا مجید (سری‌لانکا)، ماری کلود ندّاف (سوریه) و جستینا موکوکو (زیمبابوه) از دیگر برندگان این جایزه در سال ۲۰۱۰ هستند. 

مراسم اعطای جایزه «زنان شجاع» به برندگان، دهم ماه مارس با حضور هیلاری کلینتون در واشینگتن برگزار خواهد شد.

ملنی ورویر، نماینده وزارت خارجه آمریکا در امور جهانی زنان گفته که شادی صدر با غلبه بر تهدید، دستگیری و حمله، زندگی خود را وقف فعالیت‌های حقوق بشری کرده است.

جایزه «زنان شجاع» در سال ۲۰۰۷ از سوی وزارت خارجه آمریکا به منظور تقدیر از فعالیت‌ «شجاعانه» زنان در امر حقوق بشر بنیان گذاشته شده است

منبع: رادیو زمانه]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2010/03/post_3290/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2010/03/post_3290/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Tue, 02 Mar 2010 15:54:44 +0330</pubDate>
      </item>
            <item>
         <title>سمیه رشیدی از فعالان کمپین یک میلیون امضا بازداشت شد</title>
         <description><![CDATA[<strong>بامدادخبر:</strong> سمیه رشیدی فعال حقوق زنان شنبه 29 آذر ماه، بعد از حضور در دادگاه انقلاب بازداشت و روانه زندان اوین شد.

افروز مغزی وکیل او با تایید این خبر توضیح داد: «صبح امروز بنا بر احضاریه ای که طی تفتیش منزل موکلم به او ابلاغ شده بود به دادگاه انقلاب مراجعه کردیم. وکالتنامه برای سمیه رشیدی از من اخذ شد ولی اجازه حضور در شعبه را نیافتم. خانم رشیدی حدود دو ساعت در محل دادگاه انقلاب بازجویی شد و سپس به ما اطلاع دادند که وی پس از تفهمیم اتهام به زندان اوین منتقل شده است».

هفته گذشته با ورود ناگهانی 5 مامور در ساعت 6 صبح به منزل سمیه رشیدی که به همراه دو تن از دوستانش در آن زندگی می کند و تفتیش منزل، وسایل شخصی او و دیگر دوستانش ضبط شد.

رشیدی از فعالان کمپین یک میلیون امضاست وی همچنین در سال تحصیلی جاری به دلیل ستاره دار شدن از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد رشته مطالعات زنان محروم شد. و تلاش او با وجود پی گیری وضعیتش برای ورود به دانشگاه بی ثمر ماند و از حق انسانی تحصیل محروم شد.

منبع: تغییر برای برابری]]></description>
         <link>http://www.bamdadkhabar.net/2009/12/post_3140/</link>
         <guid>http://www.bamdadkhabar.net/2009/12/post_3140/</guid>
                  <category domain="http://www.sixapart.com/ns/types#category">Women</category>
        

         <pubDate>Sat, 19 Dec 2009 23:22:52 +0330</pubDate>
      </item>
      
   </channel>
</rss>
